W tym typie zadania najpierw ustala się prąd obciążenia obwodu. Ponieważ odbiornikiem jest silnik zasilany z sieci 3-fazowej 400 V, kluczowe jest poprawne odczytanie danych z tabliczki znamionowej (najczęściej: prąd znamionowy, moc, cosφ, sprawność, sposób połączenia uzwojeń). W praktyce do doboru przekroju pod obciążalność długotrwałą najwygodniej jest posługiwać się bezpośrednio prądem znamionowym silnika, jeśli jest podany.
Następnie stosuje się kryterium obciążalności długotrwałej: wybiera się taki przekrój żyły przewodu, aby jego dopuszczalny prąd długotrwały był co najmniej równy prądowi obciążenia. W tym kroku korzysta się z tabel obciążalności (zależnych od m.in. sposobu ułożenia, temperatury otoczenia i liczby żył obciążonych). Wynik 4,0 mm2 oznacza, że przy przyjętych w zadaniu założeniach mniejsze przekroje (1,0 mm2, 1,5 mm2, 2,5 mm2) nie zapewniają wymaganej obciążalności długotrwałej dla prądu silnika.
- Dlaczego "4,0 mm2" jest właściwe? Bo zapewnia odpowiedni zapas obciążalności cieplnej dla prądu wynikającego z danych znamionowych silnika, ograniczając nagrzewanie żył i izolacji w pracy ciągłej.
- Dlaczego "2,5 mm2" bywa błędnie wybierane? To częsty przekrój spotykany w instalacjach, ale w obwodach silnikowych może nie spełnić obciążalności (zwłaszcza przy mniej korzystnym ułożeniu lub wyższej temperaturze).
- Dlaczego "1,5 mm2" i "1,0 mm2" są niepoprawne? Są typowe dla małych obwodów i oświetlenia; dla zasilania silnika trójfazowego zwykle nie zapewniają wymaganej obciążalności długotrwałej i mogłyby prowadzić do nadmiernego nagrzewania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści jest wyraźnie podane kryterium "obciążalność długotrwała", nie należy zastępować go innymi kryteriami (np. spadkiem napięcia). Najpierw spełnia się warunek cieplny, a dopiero potem (w innych zadaniach) sprawdza się spadek napięcia i warunki zwarciowe.
