Dobra komplementarne to dobra, które są ze sobą powiązane w konsumpcji lub użytkowaniu: zwykle wykorzystuje się je razem. W praktyce oznacza to, że gdy rośnie popyt na jedno dobro, rośnie też popyt (zapotrzebowanie) na drugie, bo staje się ono potrzebne do pełnego użycia pierwszego. Klasyczne przykłady to: drukarka i tusz/toner, samochód i paliwo, konsola i gry.
Dlatego odpowiedź "wywołuje zapotrzebowanie na inne dobro" trafnie oddaje istotę komplementarności: relację ekonomiczną między dobrami widoczną po stronie popytu.
Pozostałe propozycje nie opisują komplementów:
- "konkuruje z innym dobrem na rynku" dotyczy rywalizacji producentów lub produktów o tego samego klienta, ale nie definiuje relacji komplementarnej. Konkurencja może występować między substytutami (np. dwie marki masła), ale to inna kategoria.
- "zaspokaja podobne potrzeby jak inne dobro" jest typowe dla substytutów, czyli dóbr zastępczych (np. herbata i kawa dla części konsumentów). Substytuty konkurują o ten sam budżet i tę samą potrzebę, a nie "uzupełniają się" w użyciu.
- "posiada podobne właściwości jak inne dobro" to opis cech produktu, a nie relacji popytowej. Dwa dobra mogą mieć podobne właściwości i nadal nie być ani substytutami, ani komplementami (np. podobne parametry techniczne, ale inne zastosowanie).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się relacja "używane razem / jedno bez drugiego ma mniejszą wartość", myśl o komplementach. Jeśli "zastępuje / spełnia tę samą potrzebę", myśl o substytutach.
