W pytaniu sprawdzana jest umiejętność odczytu dopuszczalnej zawartości baru w glebie dla konkretnej kombinacji kryteriów: rodzaju gleby (mineralna bardzo lekka), udziału frakcji drobnej oznaczonej jako FG02 (tu: 8%) oraz sposobu użytkowania terenu (ogródki działkowe). W praktyce ochrony środowiska takie progi nie są "zgadywane" – wynikają z tabel/wytycznych, w których wartości graniczne są różne dla różnych typów gleb i funkcji terenu.
Odpowiedź "200 mg/kg suchej masy" jest prawidłowa, ponieważ odpowiada progowi przypisanemu do wskazanych warunków. Kluczowe jest także to, że stężenia metali w glebie porównuje się do limitów w przeliczeniu na suchą masę. Dzięki temu wyniki są porównywalne niezależnie od wilgotności próbki w momencie poboru.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, ponieważ są to wartości wyższe i dotyczą innych sytuacji (np. innych kategorii użytkowania terenu, innego typu gleby lub innego zakresu parametrów granulometrycznych). Typowym błędem jest traktowanie limitu jak "wartości zalecanej" i wybieranie większej liczby, podczas gdy limit jest maksymalną dopuszczalną zawartością dla danej klasy terenu i warunków glebowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw identyfikuj komplet kryteriów (teren, typ gleby, frakcja/FG02), dopiero potem dobieraj próg z tabeli. Jeśli w treści występuje "mg/kg suchej masy", pamiętaj, że wyniki z laboratorium muszą być w tej samej bazie odniesienia.
