W obciążeniu osiowym na ściskanie (bez analizowania wyboczenia) podstawowa zależność na naprężenie normalne ma postać σ = F/A, gdzie:
- σ – naprężenie (Pa, MPa),
- F – siła ściskająca (N),
- A – pole przekroju poprzecznego (m²).
Skoro podano dopuszczalne naprężenie na ściskanie 10 MPa, to maksymalna siła wynika z przekształcenia wzoru: F = σ · A.
Krok 1: pole przekroju. Przekrój jest kwadratowy o boku 5 cm, więc A = 5 cm × 5 cm = 25 cm². Na jednostki SI: 1 cm² = 10-4 m², zatem 25 cm² = 25 · 10-4 m² = 0,0025 m².
Krok 2: jednostki naprężenia. 10 MPa = 10 · 106 Pa = 10 000 000 N/m².
Krok 3: obliczenie siły. F = 10 · 106 · 0,0025 = 25 000 N = 25 kN.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 40 kN i 50 kN oznaczałyby większą siłę, czyli większe naprężenie niż dopuszczalne (dla tego samego pola), co przekracza warunek wytrzymałościowy.
- 400 kN jest typowym skutkiem dużego błędu w przeliczeniach (np. pomylenia cm² z m² lub błędnego rozumienia MPa), bo dawałoby naprężenie wielokrotnie powyżej 10 MPa.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj szybki "test sensu" jednostek: MPa to N/mm², więc przy polu 25 cm² = 2500 mm² wynik rzędu dziesiątek kN jest logiczny (10 N/mm² × 2500 mm² = 25 000 N).