Dowód księgowy wtórny to dokument sporządzany na podstawie innych dowodów (dowodów źródłowych) w celu ich zestawienia, podsumowania lub rozliczenia. Nie powstaje on "w momencie zdarzenia" jako pierwszy ślad operacji, lecz agreguje informacje z dokumentów pierwotnych.
Odpowiedź "Raport kasowy." pasuje do tej definicji, ponieważ raport kasowy jest praktycznym zestawieniem obrotów gotówkowych za dany okres. W typowym obiegu dokumentów raport tworzy się na podstawie pojedynczych dokumentów kasowych (np. KP i KW), a następnie na jego podstawie dokonuje się kontroli i ujęcia zapisów w księgach rachunkowych.
Pozostałe odpowiedzi są przykładami dowodów źródłowych (pierwotnych), bo dokumentują pojedyncze zdarzenia:
- "faktura za zakupiony towar." – dokument zewnętrzny obcy, stanowiący podstawowy dowód operacji zakupu (powstaje u kontrahenta i potwierdza konkretną transakcję).
- "asygnata KP – Kasa przyjmie." – dowód kasowy potwierdzający konkretną wpłatę gotówki; jest bezpośrednim dowodem zdarzenia, a nie zestawieniem innych dokumentów.
- "Pz – Przyjęcie zewnętrzne." – dokument magazynowy potwierdzający przyjęcie towaru do magazynu; również opisuje pojedyncze zdarzenie gospodarcze (przyjęcie), a nie zbiorcze podsumowanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach widzisz dokument, który jest zestawieniem wielu operacji (raport, zestawienie, rozliczenie), to często będzie to dowód wtórny. Dokumenty typu faktura, KP czy PZ zwykle pozostają dowodami źródłowymi.
