W pytaniu chodzi o wskazanie dokumentu, który jest dowodem wewnętrznym własnym, czyli powstaje w samej jednostce (np. w dziale księgowości) i stanowi podstawę zapisów w ewidencji księgowej. Taki dokument bywa wykorzystywany do ujęcia operacji, które nie mają zewnętrznego dokumentu źródłowego, albo do korekt i przeksięgowań wynikających z wykrytych błędów w księgowaniach.
Odpowiedź "polecenie księgowania" jest właściwa, ponieważ polecenie księgowania (często skrótowo "PK") to standardowy dokument wewnętrzny, którym księgowość opisuje i zatwierdza ujęcie operacji w księgach, w tym także sprostowanie błędnych zapisów (np. przeniesienie kwoty na właściwe konto, poprawa klasyfikacji kosztu, korekta dekretacji).
Pozostałe propozycje nie spełniają warunku "wewnętrzny własny do sprostowania błędnych zapisów":
- "rozliczenie zaliczki" dokumentuje rozliczenie pobranych środków (np. na delegację, zakup), czyli potwierdza wydatkowanie i zwrot niewykorzystanej kwoty. Jest to dokument rozliczeniowy, a nie typowy dokument do poprawiania dekretacji w księgach.
- "faktura VAT zakupu" jest dokumentem zewnętrznym obcym (wystawionym przez kontrahenta). Co do zasady nie jest sporządzana w dziale księgowości jednostki i nie jest wewnętrnym dowodem własnym.
- "wyciąg bankowy" jest dokumentem zewnętrznym pochodzącym z banku. Może być podstawą zapisów dotyczących operacji na rachunku, ale nie jest wewnętrznym dokumentem służącym do sprostowania błędnych zapisów.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: gdy pytanie mówi o dokumencie sporządzanym w księgowości i służącym do przeksięgowań/korekt, najczęściej chodzi o polecenie księgowania.