W ocenie zgodności działań reklamowych z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji kluczowe jest to, że ustawa reguluje sposób prowadzenia reklamy, a nie tworzy listy produktów "dozwolonych" lub "zakazanych" do reklamowania wyłącznie na podstawie takich cech jak cena.
Zgodnie z ujęciem ustawowym czynem nieuczciwej konkurencji w reklamie jest w szczególności reklama wprowadzająca klienta w błąd, jeżeli może to wpłynąć na jego decyzję dotyczącą nabycia towaru lub usługi. Typowy przykład to podawanie nieprawdziwej ceny (lub sugerowanie promocji na warunkach innych niż rzeczywiste). Dlatego poprawna jest odpowiedź: reklama podająca nieprawdziwą cenę produktu, mogąca wpłynąć na decyzję klienta.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Reklama porównawcza spełniająca warunki dopuszczalności – sama reklama porównawcza nie jest automatycznie zakazana. Jeżeli spełnia wymagania ustawowe, może być legalnym narzędziem komunikacji marketingowej.
- Reklama informacyjna z prawdziwymi danymi – przekaz oparty na rzetelnych informacjach (np. realnych warunkach zakupu) nie zawiera elementu nieuczciwości, więc co do zasady nie wypełnia przesłanek czynu nieuczciwej konkurencji.
- Reklama bez elementów wprowadzających w błąd – jeśli nie ma w niej nieprawdy lub manipulacji co do istotnych cech, nie spełnia typowego wzorca deliktu reklamowego związanego z wprowadzaniem w błąd.
W praktyce (np. w pracy technika organizacji reklamy) warto stosować prostą checklistę: czy claim jest weryfikowalny, czy cena i warunki promocji są jednoznaczne, oraz czy przeciętny odbiorca nie zostanie wprowadzony w błąd. To ogranicza ryzyko naruszeń i kosztownych korekt kampanii.
