W hipotonicznym mózgowym porażeniu dziecięcym (MPD) obniżone napięcie mięśniowe utrudnia stabilizację tułowia, utrzymanie postawy i efektywne wykonywanie ruchów. Jeśli dodatkowo występuje niedowład kończyn dolnych, najbardziej bezpośrednim ograniczeniem staje się poruszanie się: siadanie i wstawanie, stanie, chodzenie, wchodzenie po schodach, a także bezpieczne transfery (np. z łóżka na wózek) i udział w zabawach wymagających aktywności motorycznej.
Dlatego odpowiedź "ruchu" jest poprawna: opis problemu dotyczy sfery motoryki dużej i mobilności, co przekłada się na trudności w samodzielnym realizowaniu potrzeby ruchu oraz aktywnego eksplorowania otoczenia.
- "snu" – zaburzenia snu mogą występować u różnych dzieci, także z niepełnosprawnościami, ale sam niedowład kończyn dolnych i hipotonia nie wskazują, że to ta potrzeba będzie przede wszystkim najtrudniejsza do zaspokojenia samodzielnie.
- "przyjaźni" – relacje społeczne mogą być utrudnione pośrednio (np. przez mniejszy udział w aktywnościach rówieśniczych), jednak nie jest to bezpośrednia konsekwencja niedowładu nóg w takim stopniu jak ograniczenie ruchu.
- "odżywiania" – trudności w jedzeniu częściej wiążą się z problemami w obrębie mięśni twarzy i jamy ustnej, koordynacją połykania lub pozycjonowaniem, a nie z samym niedowładem kończyn dolnych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o "przede wszystkim" szukaj najbardziej bezpośredniego związku przyczynowo‑skutkowego. Tu kluczowa informacja to niedowład nóg, więc pierwszym skojarzeniem powinna być mobilność i aktywność ruchowa.
