KWALIFIKACJA MEC3 - STYCZEŃ 2014

W pytaniu opisano dźwignicę, która obraca się wokół własnej osi pionowej i ma ramię o określonym wysięgu. Jeżeli promień podstawy przestrzeni roboczej odpowiada wysięgowi ramienia, a wysokość walca odpowiada wysokości podnoszenia, to oznacza to, że ładunek może być obsługiwany w obszarze powstałym przez obrót ramienia dookoła słupa/osi obrotu. Taki sposób pracy jest charakterystyczny dla żurawi (dźwignic wysięgnikowych obrotowych).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do definicji z pytania?

• Suwnice poruszają ładunek zwykle ruchem posuwistym po torowisku (most i wózek). Ich przestrzeń robocza jest typowo "prostokątna" (obszar hali), a nie walcowa wynikająca z obrotu wokół osi pionowej.
• Dźwigniki służą głównie do podnoszenia (np. pojazdu) na niewielkiej wysokości i nie pracują jako dźwignice wysięgnikowe obracające się wokół osi pionowej, więc nie opisuje się ich polem pracy jako walcem wyznaczonym wysięgiem ramienia.
• Cięgniki (w znaczeniu elementów cięgnowych/napędowych) nie stanowią samodzielnej kategorii dźwignic o opisanej geometrii przestrzeni roboczej; to raczej elementy przenoszące siły lub część układu, a nie urządzenie definiowane przez obszar pracy ramienia.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się obrót wokół osi pionowej oraz zależność "promień = wysięg", najczęściej chodzi o urządzenie wysięgnikowe obrotowe, czyli żuraw. Gdy pojawiają się tory jazdy i ruch w dwóch prostopadłych kierunkach, częściej będzie to suwnica.