Edukacja zdrowotna w ramach promocji zdrowia bywa opisywana jako działania prowadzone na różnych poziomach: od oddziaływań ukierunkowanych na jednostkę, przez poziom organizacji/instytucji, aż po społeczność i środowisko lokalne. W ujęciu "pierwszego poziomu" akcent pada na to, co dzieje się bezpośrednio w obszarze osoby: jej wiedzy, umiejętności, postaw, motywacji oraz poczucia sprawczości.
Dlatego poprawne jest wskazanie: "wspierania indywidualnego rozwoju jednostki". Taki poziom obejmuje m.in. uczenie nawyków sprzyjających zdrowiu, budowanie kompetencji do samoopieki, wzmacnianie motywacji do zmiany zachowań, a także dopasowanie komunikacji do możliwości i potrzeb (co jest szczególnie ważne w pracy asystenta osoby z niepełnosprawnością).
Odpowiedzi odnoszące się do rozwoju instytucji lub organizacji działań dotyczą raczej poziomu systemowego/organizacyjnego (np. tworzenia programów, procedur, warunków organizacyjnych) niż edukacji skoncentrowanej na jednostce. Z kolei rozwój środowiska lokalnego wskazuje na działania środowiskowe i społeczne (np. inicjatywy gminne, kampanie, sieci wsparcia), które są ważne w promocji zdrowia, ale nie stanowią typowego "pierwszego poziomu" rozumianego jako praca z konkretną osobą.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się słowa typu "jednostka", "indywidualny rozwój", "umiejętności", to zwykle opisują poziom indywidualny. Hasła "instytucja", "organizacja", "środowisko lokalne" najczęściej kierują uwagę na poziom organizacyjny lub środowiskowy.
