Efekt Dopplera w akustyce to zjawisko, w którym częstotliwość rejestrowana przez słuchacza różni się od częstotliwości emitowanej przez źródło, jeżeli między źródłem a obserwatorem występuje ruch względny. W praktyce odbieramy to jako zmianę wysokości dźwięku (tonu): przy zbliżaniu się źródła dźwięk wydaje się wyższy, a przy oddalaniu — niższy.
Poprawna jest odpowiedź: "pozorna zmiana częstotliwości dźwięku źródła poruszającego się względem słuchacza." Kluczowe jest słowo "pozorna": źródło może emitować stałą częstotliwość, ale przez to, że kolejne "grzbiety" fali docierają do ucha w innym tempie (w zależności od zbliżania/oddalania), odbierana częstotliwość ulega zmianie.
- Odpowiedź o "przemieszczaniu się pozornego źródła dźwięku w panoramie stereo" dotyczy realizacji dźwięku (balans lewo–prawo) i wrażeń przestrzennych, a nie zmiany częstotliwości wynikającej z ruchu.
- Odpowiedź o "maskowaniu dźwięków o mniejszym natężeniu przez dźwięki o większym natężeniu" opisuje zjawisko psychoakustyczne związane z percepcją i progami słyszenia. Maskowanie dotyczy tego, czy coś słychać, a nie tego, czy zmienia się wysokość tonu z powodu ruchu.
- Odpowiedź o "zróżnicowaniu postrzegania głośności różnych częstotliwości" odnosi się do charakterystyki słuchu (różna czułość ucha dla różnych częstotliwości). To także psychoakustyka, ale bez związku z ruchem źródła i bez mechanizmu zmiany częstotliwości odbieranej.
W kontekście pracy technika realizacji nagłośnień warto pamiętać, że efekt Dopplera bywa słyszalny w sytuacjach scenicznych i plenerowych, gdy źródło (np. rekwizyt, pojazd, aktor z głośnikiem) szybko zmienia odległość od mikrofonu lub publiczności. Nie należy go mylić z przesuwaniem sygnału w panoramie ani z maskowaniem w miksie.
