To pytanie dotyczy różnicy między wielkością fizyczną (poziom ciśnienia akustycznego, SPL) a wrażeniem słuchowym (subiektywnie odczuwana głośność). Dwa tony o identycznym SPL nie muszą być odbierane jako jednakowo głośne, bo ludzki słuch ma częstotliwościowo zależną czułość.
Krzywe jednakowej głośności (equal-loudness contours) opisują, jaki poziom SPL jest potrzebny dla różnych częstotliwości, aby uzyskać to samo wrażenie głośności. Z tych krzywych wynika, że ucho jest szczególnie czułe w rejonie kilku kHz (typowo okolice 3–4 kHz). To pasmo jest silnie związane ze zrozumiałością mowy oraz z tym, co w miksie często odbieramy jako "ostrość" lub "natarczywość".
Dlatego odpowiedź "Ton o częstotliwości 4000 Hz" jest właściwa: przy równym SPL taki ton zwykle będzie odbierany jako głośniejszy niż tony z krańców pasma.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują?
- "Ton o częstotliwości 100 Hz" i "Ton o częstotliwości 40 Hz": w zakresie niskich częstotliwości ucho jest mniej czułe, zwłaszcza przy umiarkowanych poziomach odsłuchu. Żeby bas był odbierany jako równie głośny jak środek pasma, zwykle potrzeba wyższego SPL.
- "Ton o częstotliwości 10000 Hz": bardzo wysokie częstotliwości także bywają odbierane słabiej przy tym samym SPL (a dodatkowo na percepcję wpływa wiek i typowe ubytki słuchu w górze pasma). To sprawia, że 10 kHz rzadko "wygrywa" z rejonem kilku kHz przy równym poziomie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "jednakowy poziom SPL" i pytanie o "najgłośniejszy subiektywnie", skojarz temat z krzywymi jednakowej głośności. Najczęściej poprawna będzie częstotliwość z okolic 3–4 kHz, a nie skrajnie niska lub skrajnie wysoka.