KWALIFIKACJA GIW2 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 3.
Element obudowy przedstawiony na rysunkach to kotew
Ilustracja przedstawia dwa widoki elementu obudowy górniczej, który jest kotew rurowo-cierna, używana w górnictwie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kotew rurowo-cierna rozpoznaje się po konstrukcji, w której element rurowy współpracuje z powierzchniami ciernymi, co pozwala na uzyskanie zakotwienia przez tarcie i docisk w otworze. Pozostałe odpowiedzi opisują inne rozwiązania (np. linowe lub rozprężne), o odmiennej budowie i sposobie pracy w górotworze.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu sprawdzana jest umiejętność rozpoznania rodzaju kotwi na podstawie jej budowy przedstawionej na rysunkach. Kotew rurowo-cierna jest kojarzona z rozwiązaniem, w którym istotną rolę odgrywa element rurowy oraz mechanizm oparty o tarcie (cierne współdziałanie z ośrodkiem w otworze), co daje charakterystyczne cechy konstrukcyjne możliwe do zauważenia na ilustracji.

Odpowiedź "rurowo-cierna" jest właściwa, gdy na rysunku widać rozwiązanie typowe dla kotwi, które uzyskują nośność głównie dzięki kontaktowi ciernemu w otworze oraz elementowi o formie rury/tulei, a nie dzięki linie, klinowaniu czy szczękom.

  • "urabialna" dotyczy pojęcia związanego z urabianiem/urabialnością, a nie jest jednoznacznym typem kotwi identyfikowanym po takiej konstrukcji; wybór tej opcji zwykle wynika z pomylenia kategorii pojęć (cecha procesu vs element kotwienia).
  • "linowa" odnosi się do kotwi wykorzystujących linę/cięgna linowe; na rysunku takiej kotwi spodziewano by się widocznego elementu linowego oraz typowego osprzętu, co stanowi inną zasadę konstrukcyjną niż układ rurowo-cierny.
  • "rozprężna szczękowa" sugeruje zakotwienie przez rozparcie i mechanizm szczęk/klinowania; to inny sposób przenoszenia obciążeń i inny zestaw elementów (rozparcie zamiast dominującego tarcia na elemencie rurowym).

Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "na rysunku" najpierw wypisz 2–3 cechy widoczne (np. czy jest element linowy, czy jest mechanizm rozprężny, czy jest tuleja/rura), a dopiero potem dopasuj nazwę typu kotwi. Zmniejsza to ryzyko wyboru na podstawie samej nazwy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Kotew to element obudowy stosowany do wzmacniania górotworu wokół wyrobiska. Przenosi obciążenia z warstw skał na stabilniejsze strefy i ogranicza odspajanie oraz deformacje ociosów i stropu. W praktyce kotwienie jest uzupełnieniem lub częścią obudowy wyrobiska.
Rozpoznanie opiera się na cechach konstrukcyjnych: obecności elementu o formie rury/tulei oraz rozwiązania, w którym nośność uzyskuje się przez docisk i tarcie w otworze. Na rysunku szuka się elementów sugerujących kontakt cierny, a nie liny ani mechanizmu szczękowego.
W kotwiach ciernych kluczowy jest docisk i tarcie na styku kotwi z otworem, co daje zakotwienie przez siły tarcia. Kotwie rozprężne wykorzystują mechaniczne rozpieranie (np. klinowanie lub szczęki), więc ich praca zależy bardziej od geometrii i mechanizmu rozparcia niż od samego tarcia na długości.
Nie. Kotew linowa bazuje na cięgnie linowym i osprzęcie kotwiącym właściwym dla liny, a identyfikacja zwykle wynika z widocznego elementu linowego. Kotew rurowo-cierna jest kojarzona z elementem rurowym i zakotwieniem opartym o tarcie/docisk w otworze, więc ma inną budowę i inne cechy na rysunku.
Najczęściej błędem jest wybór na podstawie samej nazwy (skojarzeń) zamiast analizy detali rysunku. Drugi błąd to nieuwzględnienie mechanizmu pracy: tarcie vs rozparcie vs cięgno. Pomaga wypisanie cech widocznych na ilustracji i dopiero potem dopasowanie typu kotwi.
Kotwienie stosuje się, gdy trzeba wzmocnić górotwór wokół wyrobiska, ograniczyć odspajanie stropu/ociosów i poprawić stateczność. Dobór zależy od warunków geologiczno-górniczych, technologii robót oraz przyjętego systemu obudowy. W praktyce kotwie często współpracują z innymi elementami obudowy.
Kotew rozprężna szczękowa ma charakterystyczny mechanizm rozparcia: elementy szczęk/klinów, które po uruchomieniu rozpierają się w otworze. Na rysunku zwykle widać część roboczą odmienną od rozwiązań ciernych. To inna zasada zakotwienia niż tarcie na elemencie rurowym lub praca cięgna linowego.
To znaczy, że poprawna odpowiedź zależy od identyfikacji na podstawie ilustracji, a nie z opisu słownego. W takich zadaniach trzeba porównać cechy widoczne na rysunku z typowymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi. Warto zwracać uwagę na elementy robocze, sposób zakotwienia i osprzęt.
Najskuteczniejsze jest ćwiczenie na rysunkach i zdjęciach: tworzenie fiszek "nazwa–cecha–mechanizm pracy" oraz porównywanie podobnych rozwiązań (cierne, rozprężne, linowe). Dobrze działa też analiza: jakie obciążenia przenosi kotew i jak współpracuje z górotworem.
Zwykle nie, bo kluczową informacją są cechy konstrukcyjne pokazane na ilustracji. Bez rysunku pozostaje zgadywanie na podstawie nazw. Dlatego na egzaminie warto najpierw dokładnie obejrzeć ilustrację (detale, przekrój, elementy mocujące), a dopiero potem wybrać odpowiedź.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 38% zdających egzamin. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "Kotew rurowo-cierna rozpoznaje się po konstrukcji, w której element rurowy współpracuje z powierzchniami ciernymi, co pozwala na uzyskanie zakotwienia przez tarcie i docisk w otworze."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/centrum kształcenia dotyczące obudów wyrobisk i kotwienia
  • Instrukcje zakładowe dotyczące wykonywania i kontroli kotwienia (jeśli dostępne na kopalni)
  • Podręczniki i skrypty z zakresu obudów wyrobisk oraz mechaniki górotworu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego