W tokarce, szczególnie podczas toczenia między kłami, sam docisk w kłach nie wystarcza do pewnego napędzania przedmiotu obrabianego. Trzeba jeszcze zapewnić przeniesienie momentu obrotowego ze wrzeciona na wałek. W tym celu stosuje się zestaw elementów, w którym ważną rolę pełni tarcza zabierakowa.
Odpowiedź "tarcza zabierakowa." jest właściwa, ponieważ tarcza tego typu jest elementem montowanym na wrzecionie, umożliwiającym współpracę z zabierakiem (np. obejmą/zabierakiem na wałku) i przekazanie ruchu obrotowego na przedmiot. Na rysunkach osprzętu tokarskiego tarcza zabierakowa bywa przedstawiana jako tarcza/kołnierz z elementem współpracującym z zabierakiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "tarcza kłowa." – to inny typ tarczy/osprzętu, kojarzony z innym sposobem współpracy z materiałem lub elementem mocującym. Choć nazwa jest podobna, jej przeznaczenie i budowa nie są tożsame z tarczą zabierakową, której kluczową cechą jest napędzanie przedmiotu poprzez współpracę z zabierakiem.
- "zabierak." – zabierak jest zwykle elementem zakładanym na obrabiany wałek (albo pośrednim elementem sprzęgającym), a nie tarczą na wrzecionie. W pytaniu wskazano element oznaczony na rysunku, który (zgodnie z kluczem) jest tarczą, więc wybór "zabierak" oznacza pomylenie części współpracujących w układzie napędzania przy toczeniu między kłami.
- "podtrzymka." – podtrzymka służy do podpierania długich, wiotkich przedmiotów w celu ograniczenia ugięcia i drgań w trakcie obróbki. Nie jest elementem przenoszącym napęd; pełni funkcję podporową i stabilizującą.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie "tarcza zabierakowa" i "zabierak", warto przypomnieć sobie podział ról: tarcza jest na wrzecionie (napędza), a zabierak jest elementem sprzęgającym na przedmiocie/między elementami. Podtrzymka zawsze kojarzy się z podparciem, a nie z napędem.
