Emulsja to układ dyspersyjny złożony z dwóch niemieszających się cieczy (zwykle fazy olejowej i wodnej), w którym jedna faza jest rozproszona w drugiej w postaci kropelek. Aby taki układ był stabilny, potrzebny jest emulgator – substancja obniżająca napięcie międzyfazowe i tworząca warstwę ochronną na granicy faz.
Pojęcie "emulsja stężona" bywa łączone z ideą koncentratu (emulsji pierwotnej), który stanowi bazę do dalszego rozcieńczania. W recepturze aptecznej klasycznym surowcem umożliwiającym otrzymanie takiej emulsji jest guma arabska (guma roślinna), wykorzystywana jako emulgator, szczególnie w tradycyjnych metodach sporządzania emulsji.
Dlatego odpowiedź "emulsje z gumą arabską" odpowiada technologii przygotowania emulsji stężonej/koncentratu. Pozostałe propozycje wprowadzają w błąd z różnych powodów:
- "maści z tlenkiem cynku" – dotyczy postaci półstałej (maści) oraz substancji stałej w podłożu; to inny typ leku niż emulsja stężona.
- "maści typu roztworu" – nadal mowa o maściach, nie o emulsjach; ponadto sformułowanie sugeruje inny mechanizm rozproszenia/rozpuszczenia niż w emulsji.
- "emulsje z emulgatorem powstającym w czasie sporządzania leku" – wskazuje na emulgator tworzący się in situ, co może dotyczyć niektórych receptur, ale nie jest typowym, klasycznym ujęciem emulsji stężonej w zestawieniu z gumą arabską.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się zarówno emulsje, jak i maści, najpierw dopasuj postać leku do pytania. Dopiero potem analizuj rodzaj emulgatora i metodę sporządzania.
