Ergonomia korekcyjna koncentruje się na korygowaniu (usprawnianiu) istniejących rozwiązań w środowisku pracy. Jej celem jest takie przystosowanie maszyn, urządzeń, wyposażenia oraz organizacji stanowiska, aby praca była bezpieczniejsza, mniej obciążająca i lepiej dopasowana do psychofizycznych możliwości człowieka.
Dlatego poprawne jest ujęcie mówiące o "dostosowaniu maszyn i urządzeń oraz istniejących warunków na stanowiskach pracy do psychofizycznych możliwości pracowników" – wskazuje ono na modernizację tego, co już funkcjonuje (np. zmiana ustawień, dołożenie elementów pomocniczych, zmiana rozmieszczenia, ograniczenie wymuszonych pozycji).
Odpowiedzi o "projektowaniu stanowisk pracy" lub "projektowaniu narzędzi, urządzeń, maszyn" opisują przede wszystkim ergonomię koncepcyjną (tworzenie rozwiązań od początku, na etapie projektu). To częsty "haczyk" egzaminacyjny: oba obszary są związane z dostosowaniem do człowieka, ale różnią się momentem działania (projekt vs korekta istniejącego).
Z kolei stwierdzenie o "badaniu czynników wpływających na pracę w różnych warunkach środowiska materialnego" ma charakter bardziej ogólny i badawczy (analiza warunków), nie wskazuje jednak na istotę ergonomii korekcyjnej, czyli wprowadzanie zmian korygujących w już zastanych rozwiązaniach.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj skojarzenie: "korekcyjna = korekta". Jeśli w treści odpowiedzi pojawia się dostosowanie istniejących warunków pracy, jest to typowy kierunek dla ergonomii korekcyjnej.
