W tego typu zadaniu stosuje się metodę punktową (scoring), czyli porównanie kilku ofert na podstawie wielu kryteriów, z których każde ma przypisaną wagę odzwierciedlającą jego znaczenie dla firmy (np. cena, terminowość, jakość, warunki dostaw).
Poprawna procedura jest następująca:
- Krok 1: Odczytaj z tabeli wagi kryteriów oraz oceny/parametry dla każdego dostawcy.
- Krok 2: Dla każdego kryterium oblicz wkład do wyniku: (wartość/ocena dostawcy) × (waga kryterium). Jeśli w tabeli są już punkty, zwykle mnoży się punkty przez wagę. Jeśli są surowe parametry (np. cena w zł), czasem trzeba je wcześniej przeliczyć na punkty według skali z tabeli.
- Krok 3: Zsumuj wkłady ze wszystkich kryteriów, otrzymując łączny wynik ważony dla każdego dostawcy.
- Krok 4: Porównaj wyniki łączne i wybierz dostawcę z najwyższą wartością (to najlepszy kompromis zgodny z priorytetami wynikającymi z wag).
Odpowiedź "Dostawca Delta." jest poprawna, ponieważ po wykonaniu wskazanego obliczenia uzyskuje najwyższą łączną ocenę ważoną, czyli najlepiej spełnia zestaw kryteriów w proporcjach istotnych dla firmy.
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z jednego z powodów: mają niższy wynik w kluczowych kryteriach o dużej wadze albo ich przewagi dotyczą kryteriów mniej istotnych (o małej wadze), co nie kompensuje strat w kryteriach ważniejszych. Częstym błędem na egzaminie jest też wybór dostawcy "najtańszego" lub "najlepszego jakościowo" bez uwzględnienia wag i sumy ważonej.
Wskazówka egzaminacyjna: wykonuj obliczenia w tabeli pomocniczej, pilnuj spójnych jednostek i sprawdzaj, czy wagi sumują się do 1 lub 100% (jeżeli tak są podane). To zmniejsza ryzyko pomyłek rachunkowych.
