W zadaniu trzeba połączyć dwie informacje: (1) wydajność wyznaczoną programem pracy kotła oraz (2) wymaganie wynikające z przedstawionych warunków pomiarów, obowiązujące w czasie 18 godzin pracy. Tego typu warunki zwykle nie każą "zmieniać jednostek", tylko narzucają, aby w określonym przedziale czasu utrzymać wydajność nie mniejszą niż wskazany próg w relacji do wydajności referencyjnej (np. procent wartości z programu pracy).
Krok 1: odczyt warunku
Kluczowe jest odczytanie z fragmentu warunków pomiarów, jaka część wydajności z programu pracy jest dopuszczalna jako minimum (np. 0,75 wartości programu). Bez tego progu nie da się wykonać obliczeń.
Krok 2: obliczenie minimum
Jeżeli warunek mówi, że minimalna wydajność ma wynosić 75% wartości z programu pracy, to liczymy:
Qmin = 0,75 · Qprog
Qprog = 10 kg/s, więc Qmin = 0,75 · 10 = 7,5 kg/s.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 10 kg/s – odpowiada wydajności z programu pracy, a nie wartości minimalnej wynikającej z warunku (jeśli warunek dopuszcza niższą wartość, to 10 kg/s nie jest "minimalne").
- 5,5 kg/s – zbyt niska wartość; typowy błąd to dobranie liczby "na oko" lub użycie złego współczynnika (np. pomylenie 0,75 z 0,55).
- 6 kg/s – również zbyt niska; często wynika z błędnego przeliczenia procentów albo mechanicznego skojarzenia z innym progiem.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wypisz wprost próg z warunków (np. 0,75; 75%; "nie mniej niż …%"), a dopiero potem wykonaj jedno działanie na 10 kg/s. Unikniesz w ten sposób typowego błędu polegającego na ignorowaniu warunku i wybieraniu liczby z treści.
