Funkcje biocenotyczne roślin w architekturze krajobrazu to m.in. wspieranie organizmów żywych (fauny) poprzez tworzenie siedlisk, osłon, miejsc lęgowych oraz dostarczanie bazy pokarmowej. Jeśli w pytaniu wskazano wprost dostarczanie pokarmu dla ptaków, w praktyce projektowej najczęściej chodzi o gatunki, które tworzą owoce (jagody, jabłka, pestkowce) dostępne i atrakcyjne dla ptaków, często także utrzymujące się na roślinie po opadnięciu liści.
Jabłoń purpurowa (odmiany ozdobne jabłoni) wytwarza drobne owoce, które – w zależności od odmiany i warunków – mogą być zjadane przez ptaki. Ognik szkarłatny to krzew powszechnie ceniony w zieleni także z powodu licznych owoców, które stanowią pokarm dla ptaków. Zestaw tych dwóch roślin dobrze odpowiada więc funkcji "dokarmiania" ptaków poprzez nasadzenia.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w tym ujęciu, bo częściej dobiera się je do innych celów:
- Forsycja pośrednia jest kojarzona głównie z wczesnym, efektownym kwitnieniem, a nie z istotnym znaczeniem owoców dla ptaków.
- Wrzos pospolity ma znaczenie przede wszystkim dla owadów zapylających (pożytek), natomiast w kontekście "pokarmu dla ptaków" nie jest typowym wskazaniem w testach roślin biocenotycznych.
- Żylistek szorstki i część roślin ozdobnych uprawianych głównie dla kwiatów lub pokroju zwykle nie są pierwszym wyborem, gdy celem jest zapewnienie ptakom łatwo dostępnych owoców.
- Dąb może być ważny ekologicznie, ale w pytaniu zestawiono go z innym gatunkiem; w testach dotyczących "pokarmu dla ptaków" zazwyczaj wskazuje się rośliny o bardziej bezpośrednio wykorzystywanych owocach w zieleni osiedlowej i ogrodowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się gatunki typowo owocujące i długo utrzymujące owoce, zwykle to one realizują funkcję pokarmową dla ptaków w projektach zieleni.