KWALIFIKACJA GIW9 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 7.
Gazem silnie trującym o ostrym zapachu, występującym w powietrzu kopalnianym jest
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dwutlenek azotu jest gazem silnie trującym i drażniącym drogi oddechowe, a przy tym ma charakterystyczny ostry, gryzący zapach. W kopalniach może pojawiać się m.in. po robotach strzałowych i ze spalin silników. CO i CO₂ są bezwonne, a wodór także nie ma ostrego zapachu.

Pełne wyjaśnienie:

Opis "gaz silnie trujący o ostrym zapachu, występujący w powietrzu kopalnianym" odpowiada dwutlenkowi azotu. NO2 powstaje w procesach spalania w wysokiej temperaturze i w praktyce górniczej może pojawiać się m.in. po robotach strzałowych oraz w rejonach pracy urządzeń z silnikami spalinowymi. Jest gazem silnie toksycznym i działa drażniąco na drogi oddechowe, a jednocześnie wyróżnia się ostrym, gryzącym zapachem, co pasuje do treści pytania.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "dwutlenek węgla" – może występować w wyrobiskach (np. przy niewłaściwej wentylacji), ale jest gazem duszącym i bezwonnym, więc nie spełnia kryterium ostrego zapachu.
  • "tlenek węgla" – to gaz silnie trujący, jednak typowo jest bezwonny. W pytaniu kluczowe jest połączenie toksyczności z ostrym zapachem, dlatego ta opcja odpada mimo wysokiego zagrożenia.
  • "wodór" – jest przede wszystkim gazem palnym/wybuchowym, a nie typowym "silnie trującym" w sensie toksykologicznym, i również nie ma ostrego, gryzącego zapachu.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: jeśli w opisie pojawia się ostry, gryzący zapach i kontekst po odstrzałach, najczęściej chodzi o tlenki azotu, w tym dwutlenek azotu. Natomiast tlenek węgla i dwutlenek węgla, mimo że są bardzo groźne, zazwyczaj nie są rozpoznawalne zapachem, co wymusza stosowanie pomiarów i procedur wentylacyjnych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Dwutlenek azotu to toksyczny tlenek azotu powstający w reakcjach spalania w wysokiej temperaturze. W kopalniach może pojawiać się m.in. po robotach strzałowych oraz ze spalin urządzeń z silnikami spalinowymi. Jest groźny już przy niewielkich stężeniach i wymaga przewietrzania oraz kontroli detektorami.
NO₂ jest gazem drażniącym błony śluzowe, dlatego człowiek może odczuwać jego ostry, gryzący zapach. Tlenek węgla (CO) jest natomiast klasycznie opisywany jako gaz bezwonny, więc nie da się go wiarygodnie wykrywać zmysłem węchu. W praktyce oznacza to konieczność pomiarów aparaturą.
Za szczególnie podstępne uznaje się gazy, których nie czuć: np. tlenek węgla i dwutlenek węgla. Mogą powodować ciężkie zatrucia lub uduszenie bez wyraźnego ostrzeżenia zapachem. Dlatego w kopalni stosuje się detektory, stały nadzór nad wentylacją i procedury kontroli atmosfery po określonych zdarzeniach.
Ryzyko jest największe bezpośrednio po wykonaniu robót strzałowych, zanim wyrobisko zostanie skutecznie przewietrzone. Tlenki azotu mogą utrzymywać się w słabiej wentylowanych miejscach i gromadzić w niższych partiach wyrobisk. W praktyce kluczowe jest odczekanie i potwierdzenie bezpiecznych warunków pomiarami.
Dwutlenek azotu działa silnie drażniąco na drogi oddechowe: może powodować kaszel, pieczenie w gardle, duszność i ból w klatce piersiowej. Objawy mogą się nasilać po czasie, co bywa zdradliwe. W środowisku pracy kluczowe jest szybkie opuszczenie strefy zagrożenia, wentylacja i postępowanie zgodne z procedurami.
NO₂ kojarzy się z ostrym, gryzącym zapachem, który silnie drażni drogi oddechowe. Siarkowodór ma zapach "zgniłych jaj", czyli inny profil zapachowy. Mimo to nie wolno polegać wyłącznie na węchu, bo przy części gazów lub przy dłuższym narażeniu odczuwanie zapachu może być zawodne; potrzebne są detektory i procedury.
Wodór jest przede wszystkim zagrożeniem palnym i wybuchowym, a nie typowym gazem "silnie trującym" w sensie toksykologicznym. Może stwarzać ryzyko zapłonu przy odpowiednich warunkach mieszaniny z powietrzem. W pytaniach egzaminacyjnych o "silnie trujący o ostrym zapachu" wodór zwykle nie pasuje do opisu.
Najważniejsze jest ograniczenie narażenia ludzi: odsunięcie załogi z rejonu, zapewnienie skutecznego przewietrzania i kontrola atmosfery pomiarami. Dalsze prace powinny być wznawiane dopiero po potwierdzeniu bezpiecznych warunków. W praktyce kopalnianej działania te realizuje się zgodnie z instrukcjami ruchu i zasadami BHP.
Detektor gazów mierzy stężenia wybranych substancji w powietrzu i alarmuje przy przekroczeniach progów. Węch nie wystarcza, bo część niebezpiecznych gazów jest bezwonna (np. CO, CO₂), a odczuwanie zapachu może być subiektywne. Dlatego pomiary instrumentalne są podstawą oceny bezpieczeństwa atmosfery w wyrobisku.
Częsty błąd to wybór "tlenku węgla" tylko dlatego, że jest silnie trujący, z pominięciem warunku o zapachu. Inny błąd to mylenie rodzaju zapachu (gryzący vs "zgniłych jaj") albo zakładanie, że każdy groźny gaz "musi być wyczuwalny". Na egzaminie warto zawsze podkreślić w treści cechę rozróżniającą.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 55% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Dwutlenek azotu jest gazem silnie trującym i drażniącym drogi oddechowe, a przy tym ma charakterystyczny ostry, gryzący zapach."

Źródła:

  • Rozporządzenie Ministra Energii z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu podziemnych zakładów górniczych, tekst jednolity: Dz.U. 2017 poz. 1118
  • PubChem (NIH): Nitrogen dioxide (NO2) – opis związku i właściwości, https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Nitrogen-dioxide (dostęp: 2026-03-04)
  • NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards: Nitrogen dioxide – informacje o narażeniu i właściwościach (w tym cechy sensoryczne), https://www.cdc.gov/niosh/npg/npgd0454.html (dostęp: 2026-03-04)

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe BHP dla górnictwa podziemnego dotyczące zagrożeń gazowych
  • Instrukcje zakładowe przewietrzania i postępowania po robotach strzałowych
  • Karty charakterystyki/opracowania toksykologiczne dla dwutlenku azotu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego