Jeżeli dno wykopu znajduje się poniżej poziomu wody gruntowej, to napływ wody do wykopu jest zjawiskiem naturalnym: woda dąży do wyrównania poziomów. W praktyce prowadzi to do zalewania wykopu, rozluźnienia i rozmycia gruntu na dnie, trudności w zachowaniu wymiarów oraz spadku bezpieczeństwa pracy (np. podmywanie skarp).
Odpowiedź "wykonanie drenażu w celu obniżenia zwierciadła wody gruntowej" jest właściwa, ponieważ drenaż (lub inne metody odwodnienia) ma na celu zmianę warunków wodnych w rejonie robót: obniża zwierciadło wody i ogranicza dopływ do wykopu. Dzięki temu można przygotować stabilne, suche podłoże pod betonowanie ław i wykonywanie ścian fundamentowych, a także utrzymać ciągłość robót i jakość betonu.
Pozostałe propozycje nie rozwiązują istoty problemu:
- "zagęszczenie gruntu na dnie wykopu i stabilizację cementem" – poprawa parametrów gruntu może być użyteczna w innych sytuacjach, ale sama w sobie nie zatrzymuje napływu wody gruntowej. Przy stałym dopływie wody prace te są też trudne do wykonania i nie zapewniają kontroli poziomu wody.
- "ułożenie warstwy betonu wodoszczelnego na dnie wykopu" – warstwa betonu nie obniża poziomu wody. Woda może dalej napływać bokami, a betonowanie w warunkach napływu wody utrudnia uzyskanie właściwej jakości i może wymagać rozwiązań projektowych (np. płyta denna, izolacje), których pytanie nie dotyczy.
- "wykonanie rowków odwadniających w pewnej odległości od wykopu" – rowki powierzchniowe służą głównie do wód opadowych lub spływu powierzchniowego. Przy wodach gruntowych kluczowe jest obniżenie zwierciadła lub przechwycenie dopływu w strefie filtracji, a nie tylko odprowadzenie wody po powierzchni terenu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się warunek "poniżej poziomu wody gruntowej", zwykle oczekuje się rozwiązania typu odwodnienie/obniżenie zwierciadła, a nie działań materiałowych wykonywanych już w zalanym wykopie.
