W wentylacji grawitacyjnej przepływ powietrza powstaje dzięki ciągowi naturalnemu w pionowym przewodzie. Elementy wspomagające ten proces (np. nasady z wentylatorem) instaluje się tam, gdzie powietrze opuszcza przewód, aby skutecznie oddziaływać na cały pion i stabilizować warunki przepływu.
Dlatego poprawne jest umieszczenie nasady na zakończeniu pionowego przewodu wentylacyjnego (na wylocie). Taka lokalizacja pozwala wytworzyć podciśnienie/zasysanie w kanale i wspomóc usuwanie powietrza z pomieszczeń, z których kanał zbiera wywiew.
Odpowiedź "Na początku przewodu wentylacyjnego." jest nieprawidłowa, bo w wentylacji grawitacyjnej "początek" przewodu znajduje się zwykle przy kratce/odgałęzieniu w pomieszczeniu i nie jest to miejsce przeznaczone na nasadę dachową; dodatkowo nie jest to typowy punkt, w którym montuje się urządzenia oddziałujące na ciąg całego pionu.
Odpowiedź "W zasyfonowanym odcinku przewodu wentylacyjnego." jest błędna, ponieważ odcinek zasyfonowany (z zamknięciem wodnym) dotyczy innych zastosowań instalacyjnych, a w przypadku przewodów wentylacyjnych wprowadzanie takiego "zamknięcia" blokowałoby swobodny przepływ powietrza.
Odpowiedź "W poziomym prostym odcinku przewodu wentylacyjnego." także jest nieprawidłowa: poziome odcinki w grawitacji nie są miejscem typowego zakończenia kanału, a montaż nasady w środku instalacji nie wykorzystuje naturalnego efektu pionu i może powodować zakłócenia pracy (np. niekorzystne opory i zaburzenia przepływu).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "nasada" dla wentylacji grawitacyjnej, najczęściej chodzi o element montowany na wylocie ponad dachem, czyli na zakończeniu pionu.