Generalny pomiar ruchu na drogach krajowych (GPR) jest narzędziem zbierania danych o natężeniu ruchu. Kluczowym wynikiem takich pomiarów jest średni ruch dobowy, czyli uśredniona liczba pojazdów przejeżdżających w ciągu doby w danym przekroju drogi. Dane te stanowią podstawę do dalszych analiz inżynierskich i planistycznych.
Drugim istotnym zastosowaniem danych z pomiarów jest określenie obciążenia ruchem. W praktyce drogowej obciążenie ruchem (rozumiane jako wpływ przejazdów, zwłaszcza pojazdów ciężkich) jest jednym z podstawowych czynników wpływających na dobór konstrukcji nawierzchni oraz na planowanie zabiegów utrzymaniowych i remontowych. Dlatego odpowiedź wskazująca "obliczenie średniego ruchu dobowego oraz obciążenia ruchem" trafia w główny cel tego typu pomiarów.
Odpowiedzi z "hałasem drogowym" i "emisją spalin" odwołują się do zagadnień środowiskowych. Chociaż natężenie ruchu jest jedną z danych wejściowych do modeli hałasu i emisji, to samo wykonanie generalnego pomiaru ruchu nie jest w tym pytaniu opisane jako działanie ukierunkowane na obliczenia środowiskowe. To raczej zastosowanie pośrednie danych o ruchu, a nie podstawowy cel pomiaru.
Odpowiedź z "przepustowością skrzyżowań" miesza dwa poziomy: pomiar w przekroju drogi (typowy dla ujęcia generalnego) oraz analizy ruchowe prowadzone szczegółowo dla węzłów i skrzyżowań. Przepustowość skrzyżowań wyznacza się zwykle na podstawie geometrii, organizacji ruchu i rozkładów natężeń w relacjach, a nie wyłącznie z wyniku ogólnego pomiaru w skali sieci.
Na egzaminie warto zapamiętać: GPR → SDR (natężenie) → obciążenie ruchem, a dopiero potem możliwe są analizy wtórne (środowiskowe, planistyczne, ekonomiczne) wykonywane z użyciem tych danych.
