W geodezyjnym pomiarze sytuacyjnym wymagana dokładność zależy od tego, do jakiej grupy zaliczono dany szczegół terenowy. Grupa I obejmuje elementy, dla których położenie powinno być określone najdokładniej, ponieważ błędy położenia mogą istotnie wpływać na wiarygodność opracowania (np. mapy do celów projektowych, danych wykorzystywanych w pracach katastralnych czy w analizach związanych z gospodarką nieruchomościami).
W pytaniu wskazano dodatkowo, że pomiar ma być wykonany tak, aby określić położenie szczegółu względem punktów poziomej osnowy geodezyjnej. Oznacza to klasyczne nawiązanie pomiaru do osnowy i kontrolę jakości w układzie odniesienia, a nie jedynie opis topologiczny obiektu.
Odpowiedź "±0,10 m" jest właściwa, ponieważ odpowiada wymaganiu, aby błąd sytuacyjny dla szczegółów grupy I nie przekraczał 0,10 m. Jest to poziom dokładności typowy dla najwyższej grupy szczegółów, a więc najbardziej rygorystyczny w porównaniu z pozostałymi propozycjami.
- "±0,20 m" jest wartością mniej wymagającą – może pojawiać się przy obiektach, dla których dopuszcza się większe odchylenia położenia.
- "±0,30 m" dodatkowo zwiększa tolerancję błędu; wybór tej wartości zwykle wynika z mylenia grup szczegółów lub z przenoszenia intuicji z pomiarów o mniejszej dokładności.
- "±0,50 m" odpowiada bardzo ogólnym lub orientacyjnym pomiarom sytuacyjnym i jest zbyt duże jak na obiekty z grupy I.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "grupa I", to najczęściej należy szukać najmniejszej z podanych tolerancji (największej dokładności). Warto uczyć się zestawienia: grupa → wymagana dokładność, bo na egzaminie to częste miejsce pomyłek.
