Pytanie sprawdza umiejętność doboru metody pomiaru do inwentaryzacji przewodu elektroenergetycznego w odkrytym wykopie, gdy istotny jest wymóg wykonania pomiaru sprzętem o określonej dokładności (czyli z możliwością uzyskania i oceny jakości wyniku).
Odpowiedź "Domiarów prostokątnych." jest właściwa, ponieważ domiary prostokątne są w praktyce rozwiązaniem uproszczonym: opierają się na odkładaniu prostopadłych i pomiarach odległości od linii odniesienia. W warunkach terenowych (wykop, ograniczona przestrzeń, przeszkody) trudniej jest nimi zapewnić jednoznaczną kontrolę dokładności i spójność z osnową/układem odniesienia w porównaniu z metodami instrumentacyjnymi opartymi o pomiar kątów i odległości.
Odpowiedź "Tachimetryczną." uznaje się za możliwą, bo tachimetr pozwala wyznaczać położenie punktów przewodu metodami klasycznymi (kąty + odległość), a wyniki są bezpośrednio powiązane ze stanowiskiem i nawiązaniem do osnowy. To ułatwia dotrzymanie wymaganej dokładności i jej ocenę.
Odpowiedź "Biegunową i niwelacją geometryczną." również jest możliwa: metoda biegunowa daje sytuację (XY), a niwelacja geometryczna może uzupełnić lub poprawić informację wysokościową (H), co bywa korzystne przy inwentaryzacji elementów w wykopie, gdzie wysokość ułożenia przewodu ma znaczenie.
Odpowiedź "Satelitarną RTK." bywa stosowana do inwentaryzacji, o ile warunki odbioru sygnału są wystarczające. Choć wykopy i otoczenie mogą pogarszać dostępność satelitów, sama metoda RTK jest pełnoprawną techniką pomiarową o określonych parametrach i procedurach kontroli jakości.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o doborze metody szukaj odpowiedzi, która jest najmniej "instrumentalna" i daje najsłabszą możliwość kontroli jakości w odniesieniu do osnowy i wymaganej dokładności.
