W analizie SWOT wyróżnia się cztery grupy czynników: mocne strony i słabe strony (czynniki wewnętrzne, zależne od gospodarstwa) oraz szanse i zagrożenia (czynniki zewnętrzne, wynikające z otoczenia).
Odpowiedź "Wzrost zainteresowania taką formą wypoczynku w kraju i za granicą, mała konkurencja." wskazuje typowe szanse: rosnący popyt oraz korzystną sytuację konkurencyjną. Są to elementy otoczenia rynkowego, których przedsiębiorca sam nie "posiada", ale może je wykorzystać, inwestując w rozwój.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają definicji "szans", ponieważ mieszają inne kategorie SWOT:
- "Wzrost rygorów ochrony środowiska, zły stan lokalnych dróg, brak telefonu." – to przykłady barier i utrudnień w otoczeniu lub braków infrastrukturalnych. W SWOT najczęściej klasyfikuje się je jako zagrożenia (np. zaostrzenie wymagań) oraz słabe strony (np. braki w wyposażeniu/łączności), czyli czynniki niesprzyjające rozwojowi.
- "Stali klienci, umiejętność obcowania z innymi ludźmi, atrakcyjna oferta usług." – to zasoby i kompetencje zależne od gospodarstwa (relacje z klientami, umiejętności obsługowe, jakość oferty). W SWOT są to typowe mocne strony, a nie "szanse" zewnętrzne.
- "Niskie koszty wejścia do branży, posiadanie własnej oczyszczalni ścieków." – "niskie koszty wejścia" mogą odnosić się do warunków rynkowych, ale "posiadanie oczyszczalni" to wyraźny zasób wewnętrzny (mocna strona). Mieszanie kategorii powoduje, że odpowiedź nie jest czystą listą "szans".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz wybrać "szanse", zapytaj siebie: czy to zależy od przedsiębiorstwa? Jeśli nie (trend popytu, konkurencja, sytuacja na rynku) – to zwykle "szansa" lub "zagrożenie". Jeśli tak (umiejętności, wyposażenie, klienci, oferta) – to mocna albo słaba strona.
