KWALIFIKACJA MED11 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 25.
Ilustracja przedstawia fragment tekstu z egzaminu zawodowego dla technika ortopedy, kwalifikacja Z2.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opis obuwia wskazuje na korekcję szpotawości:
przeniesienie obciążenia z brzegu zewnętrznego do środka, zastosowanie obcasa ortopedycznego odwróconego oraz ochrona zwykle obniżonej i wystającej kostki zewnętrznej. To typowe dla utrwalonej stopy końsko-szpotawej, a nie dla koślawości, stopy piętowej czy wydrążonej.

Pełne wyjaśnienie:

W opisie charakterystyki obuwia kluczowe są elementy mówiące o mechanice obciążania stopy i o specyficznych rozwiązaniach konstrukcyjnych. W stopie końsko-szpotawej pacjent ma tendencję do obciążania brzegu zewnętrznego (supinacja/szpotawość), dlatego w obuwiu stosuje się rozwiązania, które to obciążenie zmieniają.

Odpowiedź "Na utrwalone stopy końsko-szpotawe." jest zgodna z opisem, ponieważ:

  • wkładki mają za zadanie przenieść punkt ciężkości z brzegu zewnętrznego do środka stopy – to typowa korekcja dla szpotawości,
  • zastosowano obcas ortopedyczny odwrócony i wysunięty, który jest kojarzony z korekcją ustawienia szpotawego (w opisie podkreślono jego znaczenie dla tego typu deformacji),
  • wspomniano o zakładce, która nie może uciskać kostki zewnętrznej; w stopie końsko-szpotawej okolica boczna bywa narażona na ucisk z powodu ustawienia stopy i sposobu obciążania,
  • obuwie jest budowane na odlewach gipsowych, co jest typowe przy wadach utrwalonych, gdy potrzebna jest precyzyjna korekcja i stabilizacja.

Pozostałe odpowiedzi nie pasują do zestawu cech:

  • "Na nieutrwalone stopy płasko-koślawe." – w koślawości częściej koryguje się ustawienie w kierunku ograniczenia zapadania przyśrodkowego łuku, a wzorzec obciążania jest odmienny (nie jest to typowe "obciążanie brzegu zewnętrznego"). W opisie pojawia się też obcas odwrócony, a nie rozwiązania kojarzone z koślawością.
  • "Na nieutrwalone stopy piętowe." – stopa piętowa dotyczy dominującego ustawienia w kierunku zgięcia grzbietowego i obciążania pięty; opis natomiast koncentruje się na korekcji szpotawości i przenoszeniu obciążenia z brzegu zewnętrznego.
  • "Na utrwalone stopy wydrążone." – stopa wydrążona wiąże się z wysokim wysklepieniem, inną dystrybucją nacisków i innymi priorytetami odciążeniowymi; sam fakt "utrwalenia" nie wystarcza, bo decydujące są wskazane w opisie elementy typowe dla szpotawości (zwłaszcza przeniesienie obciążenia z brzegu zewnętrznego i charakter obcasa).

Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach najpierw szukaj informacji o kierunku przenoszenia obciążenia (zewnętrzny/wewnętrzny brzeg), a dopiero potem dopasowuj rodzaj obcasa i elementy stabilizujące. To ogranicza ryzyko pomylenia szpotawości z koślawością.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stopa końsko-szpotawa to złożona deformacja, w której stopa ma tendencję do ustawienia w szpotawości i pacjent często obciąża brzeg zewnętrzny. W praktyce zwraca się uwagę na chód "po zewnętrznej krawędzi" oraz na typowe miejsca ucisku w obuwiu, zwłaszcza po stronie bocznej.
Bo przy szpotawości przeciążony jest brzeg zewnętrzny stopy. Korekcja polega na takim ukształtowaniu wkładek i podpór, aby zmniejszyć przeciążenia boczne i poprawić ustawienie kończyny w fazie podporu. To może ograniczać progresję deformacji i poprawiać wzorzec chodu.
"Obcas odwrócony" to rozwiązanie konstrukcyjne obuwia, które wspiera korekcję ustawienia szpotawego. Stosuje się go wtedy, gdy celem jest korekcja szpotawości i wpływ na linię obciążania stopy podczas chodu. Nie jest to typowy wybór dla koślawości.
Przy deformacji utrwalonej dąży się do precyzyjnej stabilizacji i kontroli nacisków. Typowe są: wykonanie obuwia na odlewach, indywidualne wkładki korygujące, odpowiedni kształt obcasa oraz elementy zabezpieczające miejsca narażone na ucisk. Celem jest biomechaniczna korekcja i komfort.
Różnica dotyczy przede wszystkim kierunku ustawienia i obciążania. W koślawości dąży się do kontroli zapadania strony przyśrodkowej i wspierania łuku, a w szpotawości do odciążenia brzegu zewnętrznego i korekcji ustawienia supinacyjnego. Dlatego inne są priorytety wkładek i obcasa.
Tak, bo obie deformacje mogą kojarzyć się z "nietypowym kształtem" stopy. Błąd wynika z pomijania kluczowych sygnałów funkcjonalnych. W opisie obuwia dla szpotawości ważne jest odciążanie brzegu zewnętrznego i odpowiedni obcas, a nie samo wysokie wysklepienie łuku.
Przeciążenia często dotyczą strony bocznej stopy i okolicy kostki zewnętrznej, która może być bardziej narażona na kontakt z cholewką. W obuwiu stosuje się rozwiązania, które nie uciskają tej okolicy (np. odpowiednią zakładkę) oraz korygują tor obciążania.
Najczęściej wtedy, gdy wada jest utrwalona albo gdy potrzebna jest bardzo dokładna indywidualizacja kształtu i podparć. Odlew pomaga przenieść do projektu obuwia realny kształt deformacji, zaplanować miejsca odciążenia i stabilizacji oraz zmniejszyć ryzyko punktowych ucisków.
Najczęstsze błędy to wybór odpowiedzi na podstawie jednego hasła (np. "wkładki" albo "odlewy") oraz mylenie szpotawości z koślawością. Pomaga metoda: 1) ustal, gdzie jest przeciążenie (zewnętrzny/wewnętrzny brzeg), 2) dopasuj typ obcasa, 3) sprawdź opis zakładek i noska.
Ucz się przez mapowanie: deformacja → sposób obciążania → cel korekcji → element konstrukcyjny. Dla każdej wady stopy wypisz 3–4 typowe cechy (np. kierunek przenoszenia ciężaru, rodzaj obcasa, miejsca ucisku). Potem ćwicz na krótkich opisach, jak w zadaniach egzaminacyjnych.
info

Około 28% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. bardzo trudne

Według specjalistów z branży: "To typowe dla utrwalonej stopy końsko-szpotawej, a nie dla koślawości, stopy piętowej czy wydrążonej."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z zakresu ortotyki/protetyki i obuwia ortopedycznego używane w kształceniu technika ortopedy
  • Materiały dydaktyczne o biomechanice stopy i analizie chodu
  • Atlasy i opracowania dotyczące deformacji stóp (opis, diagnostyka, postępowanie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego