W archiwistyce kluczowe jest rozróżnienie, dlaczego i w jaki sposób powstała dana grupa materiałów. Jeżeli materiały zostały zebrane według określonego klucza (np. tematu, zainteresowań, hobby twórcy) i nie wynikają bezpośrednio z toku działalności kancelaryjnej lub funkcjonowania instytucji, trafnym określeniem jest kolekcja. Taka grupa ma zwykle charakter "sztucznie" zestawiony: łączy ją wspólny temat lub pasja, a nie jednorodne pochodzenie urzędowe.
Odpowiedź "zbiór" bywa używana potocznie jako synonim nagromadzenia rzeczy, ale w pytaniu chodzi o termin bardziej precyzyjny. "Zbiór" jest określeniem szerokim i mniej jednoznacznym, nie wskazuje jasno, że kryterium doboru stanowiły zainteresowania hobbystyczne twórcy.
Odpowiedź "spuścizna" odnosi się do materiałów pozostawionych po osobie (często po twórcy, uczonym, działaczu) i kojarzy się z całością dokumentacji związanej z jej życiem i aktywnością. Sama informacja o hobby jako kryterium doboru kieruje jednak w stronę kolekcji, czyli zestawu materiałów gromadzonych ze względu na zainteresowania, a nie koniecznie całokształtu aktywności i dokumentacji osoby.
Odpowiedź "kancelaria" jest nieadekwatna, ponieważ nie jest nazwą grupy archiwaliów. To pojęcie organizacyjne oznaczające system/komórkę/proces prowadzenia czynności biurowych i obiegu dokumentacji, a nie rezultat hobbystycznego gromadzenia materiałów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się informacja o zainteresowaniach, tematyce lub pasji jako zasadzie doboru, najczęściej chodzi o termin "kolekcja". Gdy akcent pada na całość materiałów wytworzonych w toku aktywności osoby lub instytucji, zwykle należy myśleć o rozwiązaniach opartych o pochodzenie (proweniencję), a nie o doborze tematycznym.
