HFC to skrót od Hybrid Fibre-Coaxial, czyli "hybrydowa sieć światłowodowo‑współosiowa". Słowo hybrid jest kluczowe: wskazuje, że w jednej architekturze wykorzystuje się dwa różne media transmisyjne.
W praktyce sieć HFC jest typowa dla sieci kablowych: część szkieletowa i dystrybucyjna może być realizowana światłowodem (małe tłumienie, duże odległości, odporność na zakłócenia), a końcowy odcinek do abonenta często realizuje się kablem współosiowym (koncentrycznym), który dobrze przenosi sygnały w paśmie częstotliwości wykorzystywanym w sieciach kablowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Kanały radiowe – dotyczą transmisji bezprzewodowej. HFC z definicji odnosi się do infrastruktury przewodowej (światłowód + koncentryk), a nie do radiodostępu.
- Tory kablowe symetryczne – "symetryczne" kojarzy się m.in. ze skrętką lub parami miedzianymi, gdzie obie żyły mają symetryczne własności względem ziemi. Kabel współosiowy nie jest torem symetrycznym, tylko koncentrycznym, a w HFC kluczowy jest właśnie odcinek współosiowy.
- Kanały GSM – GSM to standard telefonii komórkowej (radiowy). Nie opisuje hybrydy światłowód‑koncentryk, więc nie pasuje do definicji HFC.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: jeśli w nazwie jest Fibre, szukaj odpowiedzi z światłowodem; jeśli jest Coaxial, szukaj kabla współosiowego.
