Model orientacyjny wykonany na podstawie wycisku alginatowego jest narzędziem diagnostycznym. Jego podstawową funkcją jest możliwie wierne przeniesienie informacji z jamy ustnej pacjenta na model, aby można było ocenić warunki do planowania dalszego postępowania (w tym potrzeb rehabilitacyjnych/protetycznych). Dlatego kluczowa jest precyzja odwzorowania szczegółów anatomicznych: kształtu koron, powierzchni żujących, obszarów przyszyjkowych, granic ubytków, braków zębowych czy miejsc retencyjnych. Im lepsze odwzorowanie, tym mniejsze ryzyko błędnej oceny i błędnych wniosków diagnostycznych.
Odpowiedź "Kolor modelu" jest niepoprawna, ponieważ barwa gipsu lub materiału modelowego nie wpływa na merytoryczną ocenę warunków rehabilitacyjnych. Może co najwyżej mieć znaczenie organizacyjne (czytelność zapisu, preferencje pracowni), ale nie stanowi kryterium oceny klinicznej.
Odpowiedź "Czas schnięcia modelu" jest niepoprawna, bo czas wiązania/schnięcia dotyczy parametrów technologicznych wykonania. Może wpływać na tempo pracy, ale nie mówi nic o tym, czy model oddaje rzeczywistą anatomię. Model może wyschnąć szybko, a mimo to być zniekształcony lub niekompletny.
Odpowiedź "Waga modelu" również nie jest właściwa: masa zależy od ilości użytego materiału i kształtu podstawy, a nie od wartości diagnostycznej. Cięższy model nie jest "lepszy" diagnostycznie, jeśli nie ma właściwej dokładności odwzorowania.
W praktyce klinicznej warto pamiętać, że alginat jest materiałem podatnym na zmiany wymiarów w czasie i błędy manipulacyjne. Dlatego dla przydatności modelu najważniejsze jest to, czy szczegóły anatomiczne zostały uchwycone i zachowane w sposób pozwalający na ocenę potrzeb pacjenta.
