Hortikuloterapia (spotyka się też określenie hortiterapia) jest formą terapii zajęciowej, w której narzędziem oddziaływania są rośliny oraz czynności związane z ich uprawą i pielęgnacją. W praktyce opiekuna osoby starszej mogą to być proste, bezpieczne aktywności: podlewanie, przesadzanie, usuwanie suchych liści, obserwowanie wzrostu roślin, dbanie o zioła na parapecie czy kompozycje z kwiatów.
Dlatego odpowiedź "pielęgnować rośliny." jest właściwa: bezpośrednio odpowiada istocie hortikuloterapii i wskazuje na zainteresowania podopiecznej spójne z tym rodzajem wsparcia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ opisują inne obszary aktywizacji:
- "szyć i haftować." – to rękodzieło tekstylne. Może wspierać sprawność manualną, ale nie jest aktywnością ogrodniczą ani pracą z roślinami.
- "projektować biżuterię." – to twórczość użytkowa/plastyczna; może być elementem terapii zajęciowej, lecz nie odpowiada definicji hortikuloterapii.
- "malować na szkle i płótnie." – to działania z obszaru arteterapii (ekspresja plastyczna). Również nie wykorzystują kontaktu z roślinami jako głównego środka terapeutycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się nazwa terapii, warto szukać rdzenia słowa i powiązać go z obszarem działań (tu: "horti-" → ogrodnictwo). Następnie dopasować aktywność do zainteresowań podopiecznego, pamiętając o bezpieczeństwie (np. unikanie ciężkich prac, ostrych narzędzi, alergenów) i o realnych możliwościach seniora.
