U 70-letniej podopiecznej opisano typowe objawy nietolerancji większego wysiłku w chorobie niedokrwiennej serca: ból za mostkiem oraz duszność pojawiające się przy większym obciążeniu. W takiej sytuacji opiekun powinien proponować aktywność, która:
- ma niską do umiarkowanej intensywność,
- pozwala na kontrolę tempa i łatwe zrobienie przerwy,
- nie prowokuje do długotrwałego "zaciśnięcia zębów" mimo dolegliwości.
Najbardziej adekwatne są spacery, ponieważ można dobrać tempo do możliwości, przerwać w razie zmęczenia, a także stopniowo wydłużać czas aktywności. Dodatkowo spacer jest realny w warunkach opieki domowej i sprzyja regularności.
Odpowiedź trekking jest ryzykowna: zwykle wiąże się z nierównym terenem, podejściami i większym obciążeniem układu krążenia, co może łatwiej wywołać ból dławicowy oraz duszność. Biegi terenowe to wysiłek o wyższej intensywności i gwałtowniejszym wzroście zapotrzebowania na tlen, co również zwiększa ryzyko nasilenia objawów. Trening interwałowy polega na naprzemiennych okresach dużego wysiłku i odpoczynku; skoki intensywności są szczególnie niekorzystne dla osoby, u której dolegliwości pojawiają się już przy większym obciążeniu.
W praktyce opiekun powinien też obserwować reakcję na aktywność (duszność, ból, osłabienie), zachęcać do przerw i nie proponować form "sportowych", jeśli celem jest bezpieczne utrzymanie sprawności.
