W tego typu zadaniach kluczowe są dwa kroki: impozycja (ile użytków mieści się na arkuszu) oraz doliczenie naddatku technologicznego (makulatury). Przyjmuje się typowe założenie, że z arkusza B3 można uzyskać 2 użytki A4 (A4 jest "połówką" A3, a B3 jest większy od A3, więc w praktyce mieszczą się dwa A4 w sensownym układzie).
Krok 1 – liczba arkuszy bez naddatku.
Skoro 1 arkusz B3 daje 2 użytki A4, to na 1 000 gotowych kalendarzy formatu A4 potrzeba:
1 000 / 2 = 500 arkuszy B3.
Krok 2 – doliczenie 20% naddatku technologicznego.
Naddatek 20% oznacza, że przygotowujemy o 20% więcej arkuszy niż minimum. Matematycznie to mnożenie przez 1,2:
500 × 1,2 = 600 arkuszy.
Dlatego odpowiedź "600 sztuk." jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
Odpowiedź "500 sztuk." pomija naddatek technologiczny, czyli zakłada produkcję bez strat (w praktyce nierealne).
Odpowiedź "1 000 sztuk." odpowiada myśleniu "1 wyrób = 1 arkusz" i ignoruje fakt, że na arkuszu B3 można umieścić więcej niż jeden użytek A4.
Odpowiedź "1 200 sztuk." wynika zwykle z doliczenia 20% do błędnie przyjętej bazy 1 000 (albo z pomylenia sposobu liczenia użytków na arkuszu), a nie do prawidłowo wyliczonych 500 arkuszy.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze policz "minimum technologiczne" (użytki na arkusz), a dopiero potem zastosuj procent naddatku jako mnożnik 1 + p.
