Roztwór nasycony to taki, w którym w danej temperaturze nie da się rozpuścić więcej substancji (pozostaje jej nadmiar w fazie stałej). W zadaniach egzaminacyjnych ilość substancji potrzebną do otrzymania roztworu nasyconego wyznacza się na podstawie tabeli rozpuszczalności, najczęściej podawanej jako: "ile gramów substancji rozpuszcza się w 100 g wody w danej temperaturze".
Tok postępowania jest zawsze taki sam:
- Krok 1: odczytaj rozpuszczalność jodku potasu w 25°C w jednostce g/100 g wody (S).
- Krok 2: przelicz na masę wody z treści (tu: 150 g), korzystając z proporcji masowej.
- Krok 3: oblicz masę substancji: m(KI) = (S/100) · 150 g.
Odpowiedź "225 g" wynika z takiego przeliczenia dla danych tabelarycznych, ponieważ 225/150 = 1,5, czyli odpowiada to rozpuszczalności 150 g substancji na 100 g wody w 25°C. To jest dokładnie to, co oznacza roztwór nasycony: wykorzystanie wartości granicznej rozpuszczalności dla danej temperatury.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo odpowiadają przyjęciu innej rozpuszczalności (czyli de facto innych warunków, np. wyższej temperatury lub błędnie odczytanej/źle zinterpretowanej tabeli). Częsty błąd polega też na pomyleniu "g/100 g wody" z "g/100 g roztworu" albo na traktowaniu 150 g jako masy całego roztworu, a nie masy rozpuszczalnika.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy rozpuszczalność jest podana względem wody (rozpuszczalnika). Jeżeli tak, to w obliczeniach używasz masy wody z treści zadania i prostego przeskalowania wartości "na 100 g".
