Wykop liniowy ma stały (niezmienny na długości) przekrój poprzeczny, więc jego kubaturę (objętość gruntu odspojonego i wydobytego) oblicza się jak objętość graniastosłupa:
V = A · L, gdzie:
- V – objętość wykopu w m3,
- A – pole przekroju poprzecznego wykopu w m2 (odczytane i policzone na podstawie rysunku),
- L – długość wykopu w m.
Kluczowe jest poprawne wyznaczenie pola przekroju A. Jeśli przekrój nie jest prostokątem, zwykle rozkłada się go na prostsze figury (np. prostokąt i dwa trójkąty albo trapez) i sumuje pola. Dopiero potem wykonuje się mnożenie przez długość 100 m.
Wynik 150 m3 jest spójny z metodą: po wyznaczeniu pola przekroju z rysunku i pomnożeniu przez długość otrzymuje się wskazaną kubaturę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 100 m3 często wynika z pominięcia części przekroju (np. skarp) albo z przyjęcia zbyt małego pola A.
- 250 m3 bywa skutkiem przeszacowania pola przekroju (np. błędnego wzoru na trapez lub błędnego odczytu wymiarów).
- 300 m3 typowo oznacza błąd rzędu wielkości: pomylenie szerokości z wysokością, zdublowanie pola albo nieprawidłowe zsumowanie figur składowych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki przy każdym kroku (m, m2, m3). To pomaga wychwycić, czy na końcu na pewno otrzymujesz objętość, a nie pole.
