W zadaniach obmiarowych najpierw wyznacza się powierzchnię, a dopiero potem przelicza ją na zapotrzebowanie materiałowe z uwzględnieniem strat (docinanie, dopasowanie, odpady). Tu pomieszczenie ma kształt prostokąta, więc pole liczymy jako iloczyn boków.
Krok 1: pole posadzki
4,2 m × 7,8 m = 32,76 m2.
Krok 2: przeliczenie na ilość wykładziny
Jednostkowe zużycie 1,09 m2/m2 oznacza, że na każdy 1 m2 gotowej posadzki potrzeba 1,09 m2 wykładziny (czyli uwzględnia się ok. 9% naddatku).
Zatem: 32,76 × 1,09 = 35,7084 m2.
Krok 3: zaokrąglenie
W praktyce wyniki obmiaru dla powierzchni często podaje się do 0,01 m2, dlatego 35,7084 m2 zaokrągla się do 35,71 m2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 32,76 m2 to samo pole podłogi – błąd polega na pominięciu współczynnika zużycia 1,09.
- 13,08 m2 wygląda jak wynik uzyskany po przypadkowym dzieleniu lub błędnym przestawieniu liczb (np. mylenie działań na bokach prostokąta).
- 11,01 m2 może wynikać z błędnego odczytu danych albo nieprawidłowego mnożenia liczb dziesiętnych (np. zbyt duże przesunięcie przecinka).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest "jednostkowe zużycie", niemal zawsze końcowy wynik to powierzchnia/ilość pomnożona przez współczynnik (>1) lub podzielona przez wydajność (<1). Sprawdź też, czy wynik ma sens: powinien być nieco większy niż 32,76 m2.
