W tego typu zadaniach najważniejsze jest rozdzielenie obliczeń na dwa etapy: geometria przekroju oraz przeliczenie na kubaturę.
1) Pole przekroju poprzecznego rowu
Najpierw z rysunku odczytuje się wymiary przekroju rowu i wyznacza jego pole w m2. Gdy przekrój jest złożony, typowo dzieli się go na proste figury (np. trapez, prostokąt, trójkąty) i sumuje pola. Kluczowe jest, aby wszystkie wymiary były w metrach oraz aby nie pomylić wysokości ze skarpą (długością pochylenia).
2) Objętość wykopu dla jednej strony
Jeśli przekrój jest stały na całej długości, kubaturę dla jednego rowu liczy się ze wzoru:
V = P × L, gdzie P to pole przekroju (m2), a L to długość (m). Otrzymuje się wtedy objętość w m3.
3) Dwa rowy po obu stronach drogi
W treści jest informacja, że robotnicy wykonują rowy po obu stronach drogi, więc całkowita ilość odspojonego gruntu to suma z obu rowów. Przy jednakowych przekrojach i długościach oznacza to proste pomnożenie wyniku dla jednego rowu przez 2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Wartość 199,50 m3 jest typowym wynikiem, gdy policzy się tylko jeden rów i pominie fakt, że rowy są po obu stronach drogi.
- Wartość 798,00 m3 zwykle wynika z podwójnego "podwojenia" (np. pomnożenia przez 2 dwa razy) albo z błędnego przyjęcia długości efektywnej większej niż 175 m.
- Wartość 997,50 m3 wskazuje na błąd w geometrii przekroju (zawyżone pole) lub pomylenie wymiarów z rysunku, co prowadzi do przeszacowania kubatury.
Na egzaminie warto zrobić szybki test sensowności: sprawdzić jednostki (m2 × m = m3) oraz upewnić się, czy wynik dotyczy jednej, czy dwóch stron drogi.
