KWALIFIKACJA BUD13 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 19.
Ile m3 kruszywa łamanego należy zamówić na wykonanie podbudowy o powierzchni 500 m2 i grubości po zagęszczeniu 20 cm wiedząc, że współczynnik spulchnienia wynosi 1,25?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Grubość 20 cm po zagęszczeniu to 0,20 m.
Objętość podbudowy po zagęszczeniu: 500 m2 × 0,20 m = 100 m3.
Ilość do zamówienia (stan luźny) uwzględnia spulchnienie: 100 m3 × 1,25 = 125 m3.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba policzyć, ile kruszywa należy zamówić, czyli ile materiału w stanie luźnym trzeba dostarczyć, aby po rozścieleniu i zagęszczeniu uzyskać wymaganą warstwę podbudowy.

Krok 1: zamiana jednostek grubości.
Podana grubość po zagęszczeniu wynosi 20 cm, czyli 0,20 m.

Krok 2: objętość warstwy po zagęszczeniu.
Objętość warstwy oblicza się ze wzoru: V = P × h.
Zatem: V = 500 m2 × 0,20 m = 100 m3. To jest objętość, którą ma mieć podbudowa po zagęszczeniu.

Krok 3: uwzględnienie współczynnika spulchnienia.
Współczynnik spulchnienia 1,25 oznacza, że aby uzyskać 1 m3 materiału po ułożeniu/zagęszczeniu, trzeba dostarczyć 1,25 m3 materiału w stanie luźnym (do zamówienia). Dlatego objętość po zagęszczeniu mnożymy przez 1,25:
100 m3 × 1,25 = 125 m3.

Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?

  • 25 m3 zwykle wynika z pomyłki w grubości (np. potraktowania 20 cm jak 0,05 m) albo z błędu rachunkowego; jest to wartość zbyt mała dla 500 m2 i 20 cm.
  • 250 m3 może być efektem podwojenia objętości bez uzasadnienia (np. pomylenia 0,20 m z 0,50 m lub przyjęcia współczynnika 2 zamiast 1,25).
  • 625 m3 to typowy skutek wielokrotnego przeliczenia lub użycia współczynnika spulchnienia w niewłaściwy sposób (np. 500 × 1,25) bez uwzględnienia grubości, albo błędnej konwersji jednostek.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw licz objętość warstwy w m3 z m2 i metrów, a dopiero potem stosuj współczynniki technologiczne (spulchnienia, ubytku, zapasu).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stosuje się wzór V = P × h, gdzie P to powierzchnia w m2, a h to grubość w metrach. Najpierw zamień cm na m (np. 20 cm = 0,20 m), potem pomnóż. Wynik otrzymasz w m3, czyli w objętości warstwy.
Ponieważ gdy liczysz objętość z m2, grubość musi być w metrach, aby wynik wyszedł w m3. Zostawienie cm bez przeliczenia powoduje błąd skali (zaniżenie lub zawyżenie wyniku). To jeden z najczęstszych błędów na egzaminach.
Oznacza, że materiał w stanie luźnym zajmuje większą objętość niż po wbudowaniu i zagęszczeniu. W praktyce, aby uzyskać daną objętość warstwy po zagęszczeniu, trzeba zamówić więcej kruszywa "na luźno". W obliczeniach zwykle mnoży się objętość po zagęszczeniu przez 1,25.
Najczęściej: (1) brak zamiany cm na m, (2) pominięcie grubości i liczenie tylko z powierzchni, (3) użycie współczynnika spulchnienia w złą stronę (dzielenie zamiast mnożenia), (4) pomylenie m2 z m3. Pomaga zapisanie jednostek przy każdym kroku.
Stosuje się go przy planowaniu i zamawianiu materiałów sypkich (np. kruszyw, gruntów) wtedy, gdy podana jest objętość po zagęszczeniu lub objętość wbudowana, a trzeba ustalić ilość do dowozu. To ważne w logistyce: liczbie kursów, ładowności i harmonogramie dostaw.
Można oszacować rząd wielkości: 500 m2 i 20 cm to 1/5 metra, więc objętość po zagęszczeniu będzie około 500 ÷ 5 = 100 m3. Po doliczeniu spulchnienia wynik powinien być nieco większy (np. 125 m3). Jeśli wychodzą setki razy więcej/mniej, to zwykle błąd jednostek.
Tak, bo zagęszczenie zmniejsza objętość warstwy. W zadaniu podaje się często grubość docelową (po zagęszczeniu). Jeśli liczysz zamówienie materiału, musisz uwzględnić, że przed zagęszczeniem materiał zajmuje większą objętość. Stąd użycie współczynnika spulchnienia lub zapasu.
Najprościej: 1 m = 100 cm, więc dzielisz przez 100. Zatem 20 cm = 20/100 m = 0,20 m. Warto zapisać to wprost w rozwiązaniu, bo pozwala kontrolować jednostki i ogranicza ryzyko błędu. To kluczowy krok w zadaniach m2 → m3.
Takie wyniki zwykle biorą się z pominięcia jednego z etapów: albo ktoś mnoży powierzchnię przez współczynnik spulchnienia bez grubości, albo wykonuje przeliczenie jednostek niepoprawnie. Inną przyczyną jest "podwójne" doliczenie zapasu/spulchnienia. Na egzaminie zawsze prowadź rachunek etapami.
Choć zamówienia często robi kierownik, operator musi rozumieć obmiar: ile materiału powinno przyjechać, czy zużycie nie odbiega od planu i czy warstwa nie jest za cienka/za gruba. To pomaga w organizacji pracy sprzętu (rozściełacz, równiarka, walec) i w ocenie, czy dostawy są wystarczające.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Grubość 20 cm po zagęszczeniu to 0,20 m.Objętość podbudowy po zagęszczeniu: 500 m2 × 0,20 m = 100 m3.Ilość do zamówienia (stan luźny) uwzględnia spulchnienie: 100 m3 × 1,25 = 125 m3."

Źródła:

  • Wikipedia (pl): "Objętość" – opis pojęcia i zależności jednostek (m³) https://pl.wikipedia.org/wiki/Obj%C4%99to%C5%9B%C4%87 (dostęp: 2026-03-01)
  • Wikipedia (pl): "Metr" – przeliczenia jednostek długości (cm na m) https://pl.wikipedia.org/wiki/Metr (dostęp: 2026-03-01)

Materiały:

  • Podręczniki do robót ziemnych i drogowych (działy: podbudowy, kruszywa, obmiar)
  • Materiały szkoleniowe z kosztorysowania/obmiaru robót drogowych (przeliczenia m²–m³)
  • Karty technologiczne robót drogowych opisujące warstwy konstrukcyjne i zasady zagęszczania

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego