Najpierw liczymy objętość geometryczną (czystą kubaturę) ław fundamentowych, traktując każdą ławę jak prostopadłościan o przekroju prostokątnym.
1) Objętość jednej ławy
Przekrój: 0,7 m × 0,4 m, długość: 20,0 m.
V = 0,7 · 0,4 · 20,0 = 5,6 m3.
2) Dwie identyczne ławy
Skoro są dwie ławy, całkowita objętość geometryczna wynosi:
2 · 5,6 = 11,2 m3.
3) Zastosowanie normy zużycia 1,015
Podana norma oznacza, że na wykonanie 1 m3 ławy potrzeba 1,015 m3 mieszanki (uwzględnia to m.in. typowe straty/urobek technologiczny). Dlatego objętość geometryczną mnożymy przez 1,015:
11,2 · 1,015 = 11,368 m3.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wartość 5,600 m3 odpowiada objętości jednej ławy (0,7·0,4·20), czyli pomija drugą ławę oraz normę zużycia.
- Wartość 5,684 m3 to wynik dla jednej ławy po zastosowaniu normy (5,6·1,015). To częsty błąd nieuwzględnienia, że elementy są dwa.
- Wartość 11,200 m3 uwzględnia dwie ławy, ale nie uwzględnia normy 1,015 (czyli traktuje zużycie jako idealnie równe objętości geometrycznej).
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z normą zużycia zawsze rozdziel krok "obmiar/objętość geometryczna" od kroku "zapotrzebowanie materiałowe = obmiar · norma". To pomaga uniknąć pominięcia mnożnika lub liczby elementów.