Zadanie dotyczy planowania minimalnej dostawy do magazynu tak, aby możliwa była realizacja zamówienia na 870 szt. wiertarek. Kluczowe jest rozróżnienie między:
- wiertarkami w opakowaniu (wyrób gotowy),
- wiertarkami bez opakowania (towar do spakowania),
- pustymi opakowaniami (zasób niezbędny do przygotowania wyrobu gotowego).
Krok 1: Ustal niedobór wyrobu gotowego.
Z tabeli wynika, że w magazynie są 110 szt. "wiertarek w opakowaniu – gotowy towar". Zamówienie opiewa na 870 szt., więc brakuje:
870 − 110 = 760 szt.
Krok 2: Sprawdź, czy da się uzupełnić brak z komponentów.
Wiertarek bez opakowania jest 1200 szt., czyli więcej niż potrzebne 760 szt. Oznacza to, że ograniczeniem nie są same wiertarki, tylko zasób potrzebny do ich przygotowania jako "gotowy towar".
Krok 3: Wyznacz minimalną dostawę opakowań.
Do zapakowania brakujących 760 wiertarek potrzeba 760 opakowań. W magazynie są już 200 szt. opakowań, więc do dostarczenia pozostaje:
760 − 200 = 560 szt.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 670 szt. – zawyża dostawę; wynika zwykle z nieprawidłowego odjęcia stanu opakowań lub pomylenia liczb z tabeli.
- 760 szt. – to niedobór wyrobu gotowego (ile trzeba jeszcze przygotować), ale nie uwzględnia tego, że 200 opakowań już jest na stanie.
- 870 szt. – to liczba z zamówienia; ten wybór wynika z "kotwiczenia" na zamówionej ilości i pominięcia 110 szt. gotowego towaru oraz istniejących opakowań.
W praktyce magazynier-logistyk powinien zawsze liczyć zapotrzebowanie netto: najpierw brak do zamówienia, a potem brak zasobów (tu: opakowań) po uwzględnieniu stanu magazynowego, aby zamówić dokładnie minimalną potrzebną ilość.
