W tego typu zadaniach kluczowe jest policzenie powierzchni, którą trzeba obłożyć, oraz powierzchni krycia jednej płyty, a na końcu zaokrąglenie wyniku do pełnych sztuk (nie da się kupić "0,64 płyty").
1) Pole powierzchni ściany
Ściana ma długość 3,4 m i wysokość 2,8 m, więc jej pole wynosi:
3,4 × 2,8 = 9,52 m2.
2) Pole jednej płyty gipsowo-kartonowej
Płyta ma wymiary 3000 × 1200 mm, czyli 3,0 × 1,2 m. Jej pole to:
3,0 × 1,2 = 3,6 m2.
Grubość 12,5 mm nie wpływa na obliczenie liczby sztuk w tym zadaniu (liczymy powierzchnię krycia, nie objętość).
3) Obliczenie zapotrzebowania
Dzielimy pole ściany przez pole płyty:
9,52 / 3,6 ≈ 2,64.
To oznacza, że potrzeba 2 pełnych płyt i jeszcze części trzeciej, więc w praktyce należy przyjąć 3 sztuki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "4 szt." zawyża wynik – odpowiadałoby to sytuacji z dużym zapasem materiału albo innemu założeniu (np. nietypowe docięcia), którego w treści nie podano.
- "5 szt." jest jeszcze bardziej zawyżone; mogłoby pasować przy dodatkowych warstwach lub większych stratach, ale zadanie tego nie wskazuje.
- "7 szt." jest typowe dla błędnej interpretacji zakresu okładzin (np. liczenia wielu warstw lub mylenia wymiarów), jednak z podanych danych nie wynika tak duże zużycie.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy zadanie dotyczy poszycia jednej strony czy obu stron ściany. Jeśli ma być obustronnie, w treści zwykle pojawia się doprecyzowanie (np. "obustronnie").
