KWALIFIKACJA DRM8 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 29.
Ile utwardzacza potrzeba do przygotowania 10 kg roztworu klejowego zgodnie z podaną recepturą?
Ilustracja przedstawia recepturę kleju, która jest istotna w kontekście egzaminu zawodowego dla technika technologii drewna,
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ustala się z receptury udział (proporcję) utwardzacza w mieszaninie klejowej, a następnie skaluje do masy 10 kg.
Po przeliczeniu ilość utwardzacza odpowiada wskazaniu "1 kilogram", natomiast pozostałe wartości nie wynikają z proporcji podanej w recepturze.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie polega na przeliczeniu receptury na konkretną wielkość partii: 10 kg roztworu (mieszaniny) klejowego. W praktyce technologii drewna takie obliczenia wykonuje się często przy przygotowaniu kleju na zmianę, aby zachować stałą jakość spoiny.

Poprawna metoda postępowania jest zawsze taka sama:

  • Krok 1: odczytaj z receptury, jaki jest udział utwardzacza (np. w procentach, częściach masowych lub relacji typu "x na y").
  • Krok 2: upewnij się, do czego odnosi się ten udział: do masy całej mieszaniny czy do masy składnika bazowego (żywicy/kleju). To najczęstsze źródło pomyłek.
  • Krok 3: przeskaluj proporcję do masy 10 kg, stosując proporcję prostą. Wynik wyraź w kilogramach.

Odpowiedź "1 kilogram" jest zgodna z przeliczeniem proporcji utwardzacza z receptury dla 10 kg mieszaniny. Pozostałe propozycje (2, 3, 4 kilogramy) oznaczałyby istotnie większy udział utwardzacza, co nie wynika z receptury i w praktyce mogłoby prowadzić do wad (np. zbyt szybkiego żelowania, skróconego czasu otwartego lub kruchości spoiny) – zależnie od rodzaju kleju.

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli receptura jest podana w częściach masowych, najpierw wyznacz sumę części wszystkich składników, potem oblicz, ile kilogramów przypada na jedną część przy 10 kg całości, a na końcu pomnóż przez liczbę części utwardzacza.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw odczytaj z receptury udział utwardzacza (np. % albo części masowe). Następnie przeskaluj do 10 kg: ilość utwardzacza = udział × 10 kg (gdy udział dotyczy całości). Przy częściach masowych policz sumę części, wyznacz masę jednej części i dopiero wtedy licz utwardzacz.
Bo proporcje mogą być definiowane dwojako: jako udział w mieszaninie końcowej albo jako dodatek do bazy kleju/żywicy. To zmienia rachunek. Zanim policzysz, sprawdź w recepturze, do czego odnosi się utwardzacz, aby nie liczyć "od złej podstawy".
Utwardzacz to składnik uruchamiający lub przyspieszający reakcję sieciowania/utwardzania kleju. W praktyce wpływa na czas życia mieszanki, czas otwarty i szybkość wiązania. Jego ilość musi wynikać z receptury, bo nadmiar lub niedomiar może pogorszyć jakość połączenia.
Najczęstsze pomyłki to: liczenie procentu od niewłaściwej masy (baza zamiast całości lub odwrotnie), traktowanie "części masowych" jak kilogramów, pomijanie innych składników receptury oraz zaokrąglanie wyniku bez uzasadnienia. Pomaga zapis proporcji i kontrola sumy mas do 10 kg.
Wykonaj kontrolę: masa utwardzacza nie może przekraczać całej partii, a po dodaniu wszystkich składników suma powinna dać 10 kg (jeśli 10 kg to masa końcowa). Warto też porównać udział utwardzacza z tym, co wynika bezpośrednio z receptury (czy nie został przesunięty o rząd wielkości).
Nie. Części masowe to relacje (np. 100:10), które trzeba przeskalować do danej masy partii. Procenty od razu mówią, jaką część całości stanowi składnik, ale też trzeba wiedzieć, czy procent dotyczy mieszaniny końcowej czy bazy. W obu przypadkach kluczowe jest poprawne odniesienie.
Najczęściej przed klejeniem elementów (płyty, okleiny, konstrukcje klejone), gdy wymagana jest stała jakość spoiny i powtarzalność procesu. Dokładne dozowanie utwardzacza jest szczególnie ważne przy klejach dwuskładnikowych, bo wpływa na czas przydatności mieszanki i parametry wytrzymałościowe.
Stosuje się wagi (najczęściej elektroniczne), dozowniki objętościowe/masowe, mieszadła o stałej prędkości oraz pojemniki z podziałką. Niezależnie od narzędzia, podstawą jest receptura oraz kontrola partii: zapis mas i weryfikacja, czy suma składników odpowiada planowanej masie mieszaniny.
To zależy od tego, jak podane są dane i jakiego rzędu dokładności wymaga polecenie. Bezpieczna praktyka to liczyć dokładnie, a zaokrąglenie wykonać dopiero na końcu do sensownej precyzji (np. do 0,01 kg), o ile nie zniekształca proporcji. W testach zwykle odpowiedź jest jednoznaczna.
Przećwicz przeliczanie: procenty, ułamki, proporcje i części masowe na masę całkowitą (np. 5 kg, 10 kg, 25 kg). Ucz się rozpoznawać, czy receptura odnosi składnik do całości czy do bazy. Pomaga schemat: odczyt → ustalenie podstawy → przeskalowanie → kontrola sumy mas.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 57% zdających egzamin. średnie

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii klejenia drewna (receptury, przeliczanie części masowych)
  • Instrukcje producentów klejów/utwardzaczy (karty techniczne) – zasady mieszania i proporcje
  • Zestawy zadań rachunkowych: procenty, proporcje, mieszaniny w technologii drewna

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego