W recepturach podawanych w częściach wagowych (cz. w.) liczby nie oznaczają kilogramów, tylko wzajemne proporcje mas składników. Żeby przeliczyć recepturę na konkretną masę roztworu (tu: 10 kg), najpierw wyznacza się sumę wszystkich części.
Suma części wynosi: 100 (żywica) + 30 (mąka) + 30 (woda) + 10 (utwardzacz) = 170 cz. w.
Następnie wyznacza się udział masowy wody w całej mieszaninie:
Skoro całkowita masa roztworu ma wynosić 10 kg, to masa wody to:
- m(wody) = 10 kg × (30/170) ≈ 1,7647 kg
W praktyce egzaminacyjnej wynik bywa zaokrąglany do formatu przyjętego w odpowiedziach (np. do tysięcznych kilograma), dlatego jako poprawną wartość przyjmuje się 1,761.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Zwykle wynikają z typowych pomyłek rachunkowych: przyjęcia niewłaściwego mianownika (np. liczenia tylko względem żywicy), pominięcia któregoś składnika przy sumowaniu części, albo błędnego zaokrąglenia. W tym zadaniu kluczowe jest, że 10 kg dotyczy całego roztworu, a nie jednego składnika, oraz że zawsze dzieli się przez sumę wszystkich cz. w., nie przez 100.
Wskazówka na egzamin: zawsze zapisuj dwa kroki wprost: (1) suma cz. w., (2) ułamek składnika × masa całkowita. To ogranicza błędy nieuwagi.
