Aby wyznaczyć "całkowitą wysokość attyki liczoną z wieńcem W2", trzeba oprzeć się na rysunku i jego wymiarowaniu. W praktyce oznacza to, że nie wybiera się jednej przypadkowej liczby z opisu, tylko wykonuje się dwa kroki: odczyt i zsumowanie.
1) Odczyt z rysunku
Na rysunkach budowlanych wysokości są zwykle podawane jako wymiary pionowe albo różnice rzędnych. Należy ustalić, które wymiary dotyczą samej attyki, a które dotyczą wieńca oznaczonego jako W2. Kluczowe jest zrozumienie, że sformułowanie "liczona z wieńcem" oznacza włączenie wysokości wieńca do wyniku.
2) Sprawdzenie poziomu odniesienia
Wysokość "całkowita" powinna być liczona od tego samego poziomu bazowego (np. od górnej krawędzi stropu/ściany do najwyższego punktu attyki). Typowy błąd polega na tym, że uczeń sumuje wymiary, które są mierzone od różnych punktów odniesienia. Dlatego przed dodawaniem trzeba potwierdzić, że oba wymiary tworzą spójny "łańcuch" wysokości.
3) Sumowanie i zapis jednostek
Po odczytaniu wartości dla attyki oraz dla wieńca W2 należy je dodać. Warto dopilnować jednostek: jeśli na rysunku część wymiarów podano w cm, a wynik ma być w m, trzeba wykonać przeliczenie i zapisać rezultat w metrach.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "1,30 m"?
Ponieważ odpowiada sumie wysokości attyki i wieńca W2 odczytanych z rysunku w poprawnym układzie odniesienia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "1,10 m" zwykle odpowiada pominięciu jednego składnika (np. nieuwzględnieniu wieńca) albo odczytaniu wymiaru częściowego.
- "1,35 m" może wynikać z błędnego zliczenia (dodanie niewłaściwego odcinka) lub pomyłki w odczycie wymiaru na rysunku.
- "1,55 m" często jest skutkiem dodania wymiaru, który nie dotyczy attyki z wieńcem (np. wliczenia dodatkowej warstwy/elementu) albo podwójnego doliczenia jednego fragmentu.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaznacz na rysunku "od–do" dla wysokości całkowitej, a dopiero potem dobieraj wymiary do sumowania. To minimalizuje pomyłki wynikające z podobnych zapisów liczbowych.
