W telefonii analogowej pętla abonencka może pracować w dwóch podstawowych stanach: otwartej pętli (spoczynek, słuchawka odłożona) oraz zamkniętej pętli (podniesiona słuchawka i przepływ prądu w pętli). Pytanie dotyczy pierwszego z nich: gdy pętla jest otwarta, urządzenie końcowe zasilane z centrali powinno pobierać jedynie prąd szczątkowy związany np. z układami nadzorczymi i detekcją stanu linii.
Odpowiedź "0,4 mA" jest właściwa, ponieważ opisuje małą, graniczną wartość prądu dopuszczalną przy braku obciążenia pętli. W praktyce oznacza to, że terminal w stanie spoczynku nie może "udawać" stanu rozmowy ani powodować błędnej detekcji zajętości linii przez centralę.
- Odpowiedź "0,2 mA" jest zbyt niska jako wartość maksymalna; może odpowiadać typowemu prądowi upływu, ale pytanie wymaga wartości granicznej, a nie wartości minimalnej lub przeciętnej.
- Odpowiedź "1,0 mA" jest już wyraźnie większa i częściej kojarzy się z innymi warunkami pracy (większym obciążeniem układów) niż z prawidłowym stanem otwartej pętli.
- Odpowiedź "2,0 mA" również jest zbyt duża jak na otwartą pętlę; tak wysoki prąd w spoczynku mógłby wskazywać na zwarcie, uszkodzenie, zawilgocenie izolacji albo nietypową konfigurację/urządzenie, a nie prawidłowy stan "on-hook".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj stan z pytania (otwarta pętla = spoczynek), a dopiero potem dobieraj skalę. W spoczynku prądy są zwykle rzędu ułamków miliampera, natomiast w stanie zamkniętej pętli są znacząco większe.
