Pomiar rezystancji izolacji polega na przyłożeniu do badanego obwodu napięcia probierczego (zwykle stałego) i ocenie, czy prąd upływu przez izolację jest na tyle mały, aby uznać izolację za sprawną. Wartość napięcia probierczego dobiera się do rodzaju obwodu i jego napięcia znamionowego.
Obwody SELV (bezpieczne bardzo niskie napięcie) i PELV (ochronne bardzo niskie napięcie) pracują na bardzo niskich napięciach, dlatego w badaniach izolacji nie stosuje się typowych wartości spotykanych dla instalacji 230/400 V. Zbyt wysokie napięcie probiercze może być nieadekwatne do kategorii obwodu i w praktyce zwiększać ryzyko oddziaływania na elementy wrażliwe (np. moduły sterowania, czujniki), a jednocześnie nie jest wymagane do samej oceny izolacji.
Dlatego jako minimalną wymaganą wartość napięcia probierczego dla pomiarów rezystancji izolacji przewodów w obwodach SELV i PELV przyjmuje się 250 V.
- 100 V jest zbyt niskie jako minimalna wartość w typowym podejściu normowym do badania izolacji takich obwodów.
- 500 V to wartość często kojarzona z obwodami 230/400 V; dla SELV/PELV zwykle nie jest wymagana jako minimalna.
- 1000 V dotyczy raczej wyższych kategorii napięć i w tym kontekście jest nieadekwatne.
Na egzaminie zwróć uwagę na to, że pytanie dotyczy minimalnej wymaganej wartości oraz konkretnie obwodów SELV/PELV, co kieruje do niższego napięcia probierczego niż w standardowych obwodach zasilających.
