W zadaniu podano normę czasu z KNR: 0,45 r-g/m2. Taka jednostka mówi, ile roboczogodzin potrzeba na rozbiórkę 1 m2 pokrycia.
Najpierw ustalamy, ile roboczogodzin przypada na 1 dzień pracy:
- 8 godzin dziennie = 8 r-g/dzień (dla jednego robotnika).
Następnie przeliczamy normę czasu na wydajność. Skoro 1 m2 "kosztuje" 0,45 r-g, to liczba m2, jaką da się wykonać w 8 r-g, wynosi:
Wydajność dzienna = (dostępne r-g w dniu) / (r-g na 1 m2)
8 / 0,45 = 17,777... ≈ 17,78
Jednostki też się zgadzają: r-g podzielone przez (r-g/m2) daje m2. Dlatego poprawny wynik ma jednostkę m2/dzień, a nie r-g.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "3,60 r-g" powstaje z mnożenia 8×0,45. To byłby nakład robocizny dla 8 jednostek po 1 m2 (albo efekt mechanicznego mnożenia), ale nie jest to wydajność dzienna w m2.
- "3,60 m2" ma złą skalę (za mała wydajność) i zwykle wynika z niepoprawnego przekształcenia wzoru lub dzielenia w złej kolejności.
- "17,78 r-g" ma dobrą wartość liczbową, ale złą jednostkę. Wydajność jest w m2, a r-g to jednostka nakładu pracy.
W praktyce kosztorysowej i przy planowaniu robót zawsze warto zrobić szybki "test sensu": jeśli na 1 m2 potrzeba mniej niż 1 r-g (tu 0,45), to w 8 godzin powinno wyjść więcej niż 8 m2. Wynik 17,78 m2 spełnia ten warunek.