W kanalizacji grawitacyjnej profil podłużny pokazuje przebieg przewodu (dna przewodu) oraz studzienek w odniesieniu do wysokości bezwzględnych. Rzędna włączenia to w praktyce rzędna dna przewodu/kinety w miejscu, gdzie przewód wchodzi do studzienki.
Na schemacie podano:
- długość odcinka między studzienkami (kilometraż): od 0,00 m w S1 do 8,00 m w S2, czyli L = 8,00 m,
- spadek przewodu: i = 2,5%,
- rzędną włączenia w studzience S1: 253,30 m.
Krok 1: zamiana spadku procentowego na ułamek dziesiętny.
2,5% = 2,5/100 = 0,025. To ważne, bo użycie 2,5 zamiast 0,025 zawyżyłoby wynik 100-krotnie.
Krok 2: obliczenie różnicy wysokości na odcinku.
Stosujemy zależność: Δh = L × i.
Δh = 8,00 × 0,025 = 0,20 m.
Krok 3: wyznaczenie rzędnej włączenia w S2.
Otrzymane Δh oznacza, o ile zmienia się rzędna dna przewodu na długości 8 m. Następnie przenosimy tę zmianę na drugą studzienkę zgodnie z kierunkiem spadku widocznym w profilu. W tym zadaniu rzędna włączenia w S2 wynosi: 253,30 m + 0,20 m = 253,50 m.
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?
- 251,07 m oznaczałoby znacznie większą zmianę wysokości niż 0,20 m na 8 m (niezgodność ze spadkiem 2,5%).
- 257,30 m jest zbyt blisko rzędnej terenu (257,50) i sugeruje pomylenie rzędnej terenu z rzędną włączenia.
- 259,63 m jest nawet wyższa od rzędnej terenu 257,50, co jest fizycznie nielogiczne dla dna przewodu w gruncie.
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu zawsze oceń sensowność wyniku (czy dno przewodu nie "wychodzi" ponad teren i czy zmiana wysokości odpowiada spadkowi).
