W zadaniu dane są straty ciepła pomieszczenia (czyli wymagana moc grzewcza), oznaczone tutaj jako Q = 1200 W, oraz powierzchnia A = 40 m2. Pytanie dotyczy strumienia ciepła q w jednostkach W/m2, czyli mocy przypadającej na 1 m2 podłogi.
Stosujemy zależność definicyjną:
q = Q / A
Podstawienie danych:
Obliczenie:
q = 1200 W / 40 m2 = 30 W/m2
To jest wynik spójny jednostkowo: waty podzielone przez metry kwadratowe dają W/m2. W praktyce taki rachunek jest często pierwszym krokiem w ocenie, jakie obciążenie powierzchniowe musi pokryć ogrzewanie podłogowe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 40 W/m2 – to wynik, który mógłby wyjść przy użyciu innej powierzchni albo przy błędzie rachunkowym (np. zaokrągleniu lub złym odczycie danych). Dla 40 m2 poprawny iloraz jest dokładnie 30.
- 1240 W/m2 – sugeruje pomylenie pojęć (dodanie 40 do 1200 lub przypadkową modyfikację liczby), a nie obliczenie q. Dodatkowo rząd wielkości jest nienaturalnie wysoki dla prostego podziału 1200 przez 40.
- 28 000 W/m2 – to typowy efekt skrajnego błędu: pomylenia jednostek, mnożenia zamiast dzielenia albo zgubienia przecinka. Taki wynik nie wynika z danych zadania i powinien zostać odrzucony już na etapie kontroli sensowności.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj krótką kontrolę jednostek i kontrolę rzędu wielkości. Jeśli wynik jest w tysiącach W/m2 przy mocy rzędu 1200 W i powierzchni kilkudziesięciu m2, to niemal na pewno popełniono błąd.
