PUWp jest wskaźnikiem powierzchniowym (polski odpowiednik DMFS), dlatego wszystkie jego składowe muszą być wyrażone w powierzchniach zębów, a nie w liczbie zębów.
W treści podano:
- 3 powierzchnie zaatakowane próchnicą (P = 3),
- 2 zęby usunięte (U),
- 2 powierzchnie wypełnione (Wp = 2).
Najważniejszy krok dotyczy składnika "U". W PUWp ząb usunięty traktuje się jako utratę wszystkich jego powierzchni. W zadaniach edukacyjnych, jeżeli nie doprecyzowano typu zębów, przyjmuje się standardowe założenie: 1 ząb usunięty = 5 powierzchni. Zatem 2 zęby usunięte odpowiadają 2×5 = 10 powierzchni.
Obliczenie:
PUWp = P + U(powie.) + Wp = 3 + 10 + 2 = 15.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Wynik "7" powstaje po prostym dodaniu 3+2+2, czyli po potraktowaniu "2 zęby usunięte" jako "2" bez przeliczenia na powierzchnie. To błąd typowy dla wskaźników zębowych (np. PUWz/DMFT), a nie powierzchniowych.
- Wynik "12" oznacza częściowe, niespójne przeliczenie (np. nieuwzględnienie jednej ze składowych albo błędne założenie liczby powierzchni), co nie wynika z definicji PUWp podanej w konwencji zadaniowej.
- Wynik "4" ignoruje większość danych z zadania (np. uwzględnia tylko jedną składową), więc nie reprezentuje sumy P, U i Wp.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie wskaźnika występuje litera "p" jak w PUWp, zwykle chodzi o powierzchnie i trzeba zwracać uwagę na przeliczenia (zwłaszcza dla zębów usuniętych).
